تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٨٤ - سحر و خطاى باصره

شكست و پيروزى صحنه‌هاى امتحان

البته خدا با مؤمنين است ولى اين قول را نداده كه در تمام صحنه‌هاى ظاهرى برد با اهل ايمان باشد. مثلاً اولين جنگى كه براى مسلمانان صدر اسلام بعد از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به مدينه، پيش آمد جنگ بدر بود. وقتى به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم خبر رسيد كه: قافله مال التجاره مكيان به سركردگى ابوسفيان از شام به سوى مكه مى‌رود و مسلمانانِ مهاجر تمام مال و دارائيشان را بخاطر حفظ ايمانشان زير دست مشركين در مكه گذشته و بيرون آمده بودند. حالا اگر مى‌رفتند و اين كاروان را مصادره مى‌كردند تازه قسمت كمى از اموالشان را پس گرفته بودند. لذا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دستور فرمودند كه مسلمانان به سوى قافله حركت كرده و جلوى حركت آن را بگيرند. مسلمانان از مدينه خارج شده و بيابانى شدند، از آن‌طرف ابو سفيان كه متوجه قضيه شده بود راه كاروان را كج كرده موضوع را نيز به سران قريش اطلاع داده تا با سپاهى مفصل به مقابله با مسلمانان بر خيزند كه قرآن در اين باره مى‌فرمايد: (وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذٰاتِ اَلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ‌)[١] و شما دوست مى‌داشتيد كه آن قافله با مال التجاره‌اش براى شما باشد. اما اكنون با لشگرى آماده و مسلح روبه‌رو شدند كه شايد دوهزار نفر بودند و تماماً اسلحه هم داشتند در صورتى كه مسلمانان ٣١٣ نفر بوده و اسلحه هم نداشتند. مى‌گويند وقتى دو سپاه در نزديكى چاه‌هاى بدر با هم روبه‌رو شدند، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم خطاب به مسلمانان فرمود: مكه پاره‌هاى جگرش را پيش شما انداخته است و اين خوب فرصتى است،

[١]. انفال/ ٧.