تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٠٠ - بت پرستى بنىاسرائيل و ادعاى خدائى فرعون

است كه عذاب بر كسى است كه تكذيب بكند و زير بار دستورات خدا نرود و اعراض كند: «قٰالَ فَمَنْ رَبُّكُمٰا يٰا مُوسىٰ‌» در اين‌جا فرعون مى‌گويد: اى موسى پروردگار شما دو نفر كيست. گرچه مى‌گويد رب شما دو نفر، چون مى‌داند اين دو نفر دعوت كننده‌اند ولى از بين اين دو نفر فرمانده و فرد بزرگتر، موسى است. لذا خطاب فرعون به موسى عليه السلام است. بزرگان گفته‌اند فرعون و پيروانش و ثنى بودند و بت مى‌پرستيدند.

بت پرست‌ها و وثنى‌ها كه يك خدا را به عنوان (خٰالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ‌) قبول داشتند ولى مى‌گفتند آن خدا را نمى‌شود عبادت كرد و لذا يك ديگرى را پذيرفته و آن‌ها را عبادت مى‌كردند و معتقد بودند كه آن آنها را به خداى بزرگ كه خالق كل شيئ است نزديك مى‌كند. در اين ميانه فرعون مدعى بوده است كه بين اين الهه‌ها و رب‌ها، من رب بزرگتر هستم و مردم بايد مرا به خدائى انتخاب كنند، از اين جهت موسى و هارون به فرعون و پيروانش مى‌گويند: رب شما كيست‌؟ چون فرعون مى‌خواهد بگويد ربّى و خدائى غير از من نيست، شما بايد مرا عبادت كنيد و آخر سر تهديد مى‌كند كه: اگر الهى و معبودى غير از من اتخاذ كرديد، من شما را زندانى خواهم كرد. و شما بگوئيد اين ربى كه معرفى مى‌كنيد و مردم را از راه بدر مى‌كنيد كيست‌؟ (قٰالَ رَبُّنَا اَلَّذِي أَعْطىٰ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدىٰ‌) موسى گفت: آن پروردگارى كه ما دعوت به عبادت او مى‌كنيم كسى است كه به هر چيزى خلقت مناسب او داده، اوست كه همه اشياء عالم را خلق كرده است و هدايت نموده است.

به قول شاعر:

دهنده‌اى كه به گُل نكهت و به‌گِل جان داد

به هر كه هرچه سزا ديد حكمتش، آن داد