تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٩٢ - تربيت و مجازات ثمرهى بلاها

نا فرمانى‌ها و معصيت‌هاى ما خدا را ناراحت كند و خدا بخواهد بدين علت از ما انتقام بكشد. پس انتقام خدا چيست‌؟. اين را مى‌گذاريم براى بعد. در دنبال آيات مى‌فرمايد: (وَ أَوْرَثْنَا اَلْقَوْمَ اَلَّذِينَ كٰانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشٰارِقَ اَلْأَرْضِ وَ مَغٰارِبَهَا اَلَّتِي بٰارَكْنٰا فِيهٰا)[١] و به ارث داديم همان قومى را كه مستضعف شمرده مى‌شدند شرقها و مغرب‌هاى زمينهايى را كه مبارك قرار داده بوديم. كلاً سرزمين فلسطين مبارك است يا به اعتبار اين كه انبياء در اين منطقه برانگيخته شده‌اند و از نظر معنويت و ديگر جهات و يا اين كه از نظر آب و هوا و نعمتهايى كه دارد جزء بهترين مناطق روى زمين است.

عذابهاى تأديبى

قبلاً ياد آورى كرديم: گرفتاريهايى كه خداوند براى انسان پيش مى‌آورد بعضى‌هايش جنبه تربيتى دارد، يعنى خداوند مى‌خواهد ما انسان‌ها را تربيت كند تا سرمان به سنگ بخورد و بيدار شويم و اين از مظاهر لطف خداوند است البته اين از بدى ماست زيرا اگر ما آدم خوبى بوديم لازم نبود خداوند براى بيداريمان گرفتارمان كند قاعده اين است كه خوب‌تر از اين‌ها باشيم، آدم حرف شنوى باشيم و زير بار حق برويم تا مبتلا به گرفتارى نشويم. در دعاى ابوحمزه ثمالى مى‌خوانيم

«إِلَهِي لَا تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ وَ لَا تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِك»[٢]؛ «خدايا مرا به عقوبت‌هايت ادب مكن» يعنى من اين‌جور نباشم كه فقط با شلاق ادب شوم

[١]. اعراف/ ١٣٧.

[٢]. مفاتيح الجنان، اعمال ماه رمضان.