تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٤٤ - ارزش ايمان على عليه السلام در كودكى
مانع از كار او شد و سئوال كرد براى چه مىخواهى اين را به گردن من ببندى؟ حليمه عرض كرد براى اينكه تو محفوظ بمانى. حضرت فرمود: من خدائى دارم كه مرا حفظ مىكند[١]. اين طرز فكر يك بچه چهار ساله است در آن محيطى كه پيرمردان هفتاد و هشت سالهاش بت پرست هستند. به قول حافظ: اين طفل يك شبه ره صد ساله مىرود. اين از علامات نبوغ و بلند فكرى حضرت است. امام رضا مىفرمايد: موقعىكه حضرت يحيى ابن زكريا در سن شش يا هفت سالگى بچههاى هم سن و سالش به او مىگويند بيا با هم بازى كنيم. مىفرمايد:
«مَا لِلَّعِبِ خُلِقْنَا»[٢] ما كه براى بازيچه خلق نشدهايم. اين كلامىاست كه يك فيلسوف كه حدود ٧٠ سال در حكمت بحث كرده بايد بگويد كه عالَم بازيچه نيست و از خلقت آفرينش، هدف در كار است. اين افكار يك انسان است قبل از نبوت. حال وقتى كه پيامبر مىشود به قول حافظ:
حريف مجلس ما خود هميشه دل مىبرد
على الخصوص كه پيرايهاى بر او بستند
موقعى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اينگونه فكر و عمل مىكند كه هنوز برحسب ارادهى الهى پيرايهى نبوت به او عنايت نشده است. از فضائل اميرالمؤمنين اين است كه آن حضرت ٨ يا ١٠ ساله بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به رسالت مبعوث شد.
ارزش ايمان على عليه السلام در كودكى
وقتى پيامبر نبوتش را به على عليه السلام اظهار كرد اميرالمؤمنين ايمان آورد. در اينجا اهل سنّت به ما حرفى مىزنند و آن اينكه اسلام آوردن بچه ارزشى ندارد چون بچه تا قبل از رسيدن به سن بلوغ در اسلام و كفر تابع پدرش مىباشد. لازم
[١]. فروغ ابديت، ج ٥٦/١، نشر دانش.
[٢]. مجمع البيان ذيل آيات ٧ تا ١٢ سورۀ مريم و بحارالانوار، ج ٣٧، ص ٥٠، چاپ دارالكتب.