تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٣٠ - غرق شدن فرعونيان و نابودى زندگى آنها

است كه عن قريب در اين مشكل يك راه حلى جلو پايمان مى‌گذارد. اين دلگرمى موسى عليه السلام از موقعى بود كه از پيش شعيب برگشته بود و در راه به مقام نبوت رسيد، آن وقت به خدا عرض مى‌كند: كه ما يك نفر از اين فرعونيان را كشته‌ايم و مى‌ترسيم كه ما را سالم نگذارند.

خداوند در جواب مى‌فرمايد: (إِنَّنِي مَعَكُمٰا أَسْمَعُ وَ أَرىٰ‌)[١] من با شما هستم هم مى‌شنوم چه مى‌گوئيد و هم مى‌بينم كه چه مى‌كنيد. خدا آن‌جا اين وعده‌ى همراهى را به موسى عليه السلام داده بود و در واقع اصلِ روحِ توحيد و ايمان به خدا اين‌جور اقتضا دارد. و لذا حضرت موسى عليه السلام با اطمينان كامل مى‌فرمايد كه خداوند به زودى اين مشكل را حل خواهد كرد. و در اين هنگام منتظر هدايت الهى است.

هدايت انبياء از راه وحى

خداوند انبياء الهى را از طريق وحى در امر دين و دستوراتى كه بايد به مردم ابلاغ نمايند هدايت مى‌نمايند و يك نوع هدايت هم نسبت به انبياء دارد و آن در مورد مشكلاتى است كه در سر راه آنها پيش مى‌آيد و خداوند از طريق هدايت خودش راه برايشان معين مى‌كند، اكنون هم چشم اميد موسى به خداوند است تا با راهنمائى خودش آنها را از اين وضع نجات دهد و خداوند كه هيچ گاه بندگان مخلص خود را نا اميد نمى‌گذارد، لذا راه نجات را به موسى اين چنين مى‌نماياند (فَأَوْحَيْنٰا إِلىٰ مُوسىٰ أَنِ اِضْرِبْ بِعَصٰاكَ اَلْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكٰانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ اَلْعَظِيمِ‌)،[٢]

«به موسى وحى كرديم كه عصايت را به دريا بزن پس دريا شكافته شد و هر فرق آن (يعنى هر قسمت شكافته شده آن) مثل يك كوه بزرگى بود»

[١]. طه/ ٤٦.

[٢]. شعراء/ ٦٣.