تحريك فرعون ريشه موسى و بنى‌اسرائيل را بكنند، آن وقت فرعون مى‌گويد: (سَنُقَتِّلُ أَبْنٰاءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِسٰاءَهُمْ‌) دير نشده به همين زودى شرع مى‌كنيم، پسرهايشان را مى‌كشيم و زنهايشان را نگه مى‌داريم (يعنى: همان شكنجه‌هائى كه قبلاً اعمال مى‌كرد و پسرها را مى‌كشت و دخترها را زنده نگه مى‌داشت ادامه مى‌دهد)، و بعد مى‌گويد: (وَ إِنّٰا فَوْقَهُمْ قٰاهِرُونَ‌) ما فوق اين‌ها يعنى فوق بنى‌اسرائيل هستيم و غلبه به دست ماست. در اين ميان كه اوضاع بسيار حساس شده و بخصوص با تهديدات فرعون، موسى عليه السلام شروع مى‌كند به دلدارى دادن قومش: (قٰالَ مُوسىٰ لِقَوْمِهِ اِسْتَعِينُوا بِاللّٰهِ‌) مى‌گويد: شما از خدا طلب يارى كنيد و از او كمك بخواهيد و صبر كنيد براى اين كه زمين مال خداست، فرعون و فرعونيان هر چه مى‌خواهند بگويند شما اعتنا نكنيد زيرا زمين مال خداست و خدا آن را به هر كدام از بندگانش كه خواسته باشد مى‌دهد و عاقبت خوب براى كسانى است كه تقوا پيشه‌گان هستند اين ترجمه دو آيه بود كه در ابتدا تلاوت شد و اكنون مطالبى در اين مورد عنوان خواهيم نمود.

«مَلأ» يعنى سران قوم، به كسانى گفته مى‌شود كه حاشيه نشين حكومت‌ها هستند هر حكومتى كه روى كار است خواه يك نفر باشد يا عده‌اى. در اطراف آن حكومت كارگزاران و رياست مدارانى وجود دارند كه اساس دستگاه حكومت را ولو جابرانه و ظالمانه باشد نگه مى‌دارند يعنى اگر اين عده نبودند آن اشخاص به نام فرعون يا قيصر يا كسرى بر سر مردم مسلط نبودند، حكومت به تنهائى صدا ندارد اگرچه معمولاً رأس آن مانند فرعون و امثال آنها باشد بلكه در حقيقت زير بغلش را اين حاشيه نشينها و مشاورين مى‌گيرند تا آنها حكومتشان را نگه دارند. گاهى حتى اشخاص عالم و دانشمند هم يار و ياور حكومت جابرانه مى‌شوند و اگر ظلم و ستم فراگير جامعه مى‌شود بيشتر گناهانش بدوش اينهاست و اينان هستند كه مزدور دستگاه‌هاى ظلم و ستم هستند و نان ظلم آن دستگاه را مى‌خورند. لذا بايد آن حكومت روى كار باشد تا اين‌ها بتوانند مردم را بچاپند و به ذلت بكشند اينان