تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٤ - سرگذشت پيامبران تقويت دلها

سرگذشت پيامبران تقويت دلها

خداوند مى‌فرمايد:

(وَ كُلاًّ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبٰاءِ اَلرُّسُلِ مٰا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤٰادَكَ وَ جٰاءَكَ فِي هٰذِهِ اَلْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِكْرىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ‌)[١].

ما از داستان انبياء عليهم السلام براى تو قصه مى‌گوييم، امّا آن قسمت‌هايى كه (نُثَبِّتُ بِهِ فُؤٰادَكَ‌) قلب تو را بر حق ثابت كنيم و ثابت بداريم و در خلال اين داستان‌ها عقل و موعظه و ذكرى براى مؤمنين است. مؤمنان هستند كه در مقابل حوادث بى‌تفاوت نمى‌گذرند و از حوادث درس مى‌آموزند. اميرالمؤمنين عليه السلام در نهج البلاغه جمله‌اى مى‌فرمايند، كه اين جمله را حضرت در هنگامى ايراد فرمودند كه بر اثر زخم شمشير ابن ملجم، در بستر بيمارى هستند. و نقل شده كه در آن موقع يك دستمال زرد رنگ بر فرق حضرت بسته بودند و صورت آن حضرت از بس زرد شده بود با آن دستمال تفاوت نداشت و حضرت مى‌فرمايند:

«أَنَا بِالْأَمْسِ صَاحِبُكُمْ وَ أَنَا الْيَوْمَ عِبْرَةٌ لَكُمْ وَ غَداً مُفَارِقُكُم؛[٢] من كه امروز مى‌بينيد ضعيف و ناتوان هستم همان على هستم كه از برق شمشيرم گرگ‌هاى عرب در فرار بودند كه حالا اين‌جور (ضعيف) شده‌ام».

«أَنَا بِالْأَمْسِ صَاحِبُكُمْ‌؛ من در شب گذشته رفيق و همراه شما

[١]. هود/ ١٢٠.

[٢]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٤٩ (صبحى صالح).