تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٣ - عبرت در كلام حضرت على عليه السلام

ايوان انوشيروان را مى‌بيند كه مخروبه شده است قصيده‌اى مى‌گويد كه معروف است:

هان اى دل عبرت بين از ديده نظر كن

هان ايوان مدائن را آئينه عبرت دان

يك ره ز ره دجله منزل به مدائن كن

وز ديده دوم دجله بر خاك مدائن ران

دندانه‌ى هر قصرى پندى دهد نو نو پند

سر دندانه بشنو ز بُن دندان

مى‌گويد: اى دلى كه عبرت بين هستى از راه ديده‌ى دل، به ايوان كسرى نظر كن و اين ايوان را كه اكنون مخروبه شده است آئينه عبرت دان. از راه دجله برو به ايوان كسرى و آن‌قدر گريه كن تا يك دجله ديگر جارى شود.

اين است همان ايوان كز نقش رخ مردم خاك در او بودى ايوان نگارستان[١] اين همان ايوانى است كه ايوان نگارستان خاك پاى او هم نمى‌شد، تا آنجا كه مى‌گويد: دندانه‌هاى قصر انوشيروان (اين كنگره‌هاى ويران شده) كه حوادث روزگار آنها را ويران و خراب كرده است. همين دندانه‌هاى خراب پندهاى نو نو به تو مى‌دهد، اين تو هستى كه بايد پند سر دندانه را از بن دندانه بشنوى (يعنى با گوش جان رازهاى نهفته و پيام‌هاى نهفته در اين كنگره‌ى ويران را بشنوى و هر كدام را مايه عبرت خود و مايه عبور ذهن خود قرار دهى و درس بياموزى و متنبه شوى).

به هر حال قصه‌هاى انبياء عليهم السلام كه خداوند در قرآن شريف ذكر مى‌كند؛ براى عبرت است رمان نويسى، داستان سرائى، سرگرمى و خيالى نيست.

[١]. ديوان شعر خاقانى.