تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٢٤ - خوف و فتنه فرعون

قرار است. خداوند ما را خلق فرمود و به اين هم قناعت نكرده لطفش را نسبت به ما تكميل نمود با عطا نمودن عقل به ما كه پيامبر باطنى است و نيز با فرستادن انبياء ما به حقايق عالم پى مى‌بريم كه پى‌بردن به حقايق اين عالم كمال انسان است و وقتى حقايق را درك كرديم مى‌توانيم تصميمات صحيح بگيريم چون تصميم صحيح گرفتن در صورتى است كه اول صحيح تشخيص داده باشيم مانند مثالى كه زدم، علت اين كه ما اينجا آمديم و راه را گم نكرديم و به خطرى هم برخورد ننموديم براى اين بود كه بحمدالله هم چشم بود و هم نور. لذا ما درست انتخاب كرديم، در زندگى انسان اين سير بايد به يك عاقبت خوبى بكشد. هر كس مى‌خواهد در دنيا عاقبتش خوب باشد بايد صحيح فكر كند، شما نمى‌توانيد انسانى را بيابيد كه بگويد: من نمى‌خواهم عاقبتم خوب باشد. اگر كسى به زبان هم اين را بگويد ولى در باطن به آن اعتقاد ندارد و دروغ مى‌گويد. اين دعاى خوبى است كه به شعر خوانده مى‌شود:

خدايا چنان كن سرانجام كار

تو خشنود باشى و ما رستگار

جنگ تا رفع فتنه يعنى رفع موانع خداپرستى نه كشور گشائى

خداوند از جهت اين كه لطفش كامل است نخواسته ما فقط يك چند روزى در دنيا زنده باشيم و چيزى بخوريم و استراحتى بكنيم و بعد هم بميريم. هستى ما فقط در اين دنيا خلاصه نمى‌شود، بلكه يك عاقبتى هم داريم. خداوند به ما عقل داده و انبياء را هم فرستاده است كه راه را درست برويم. حالا اگر عده‌اى در دنيا باشند كه بگويند تو چرا راه حق را مى‌روى و از هر درى هم براى پياده نمودن اهداف خود استفاده مى‌كنند تا نگذارند ما حق را بفهميم، اين همان فتنه است (وَ