تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٧٨ - قضاوت خوبى و بدى اشخاص با خدا است

دويد تا به او رسيد و از اعمال گذشته خود توبه نمود و از آن روز از زهاد شد.[١] و از آن روز به بُشر حافى يعنى پا برهنه معروف گرديد. و مى‌گويند از هر كوچه‌اى كه عبور مى‌كرد بوى عطر او به مشام مى‌رسيد.

و به قول سعدى:

قضاوت خوبى و بدى اشخاص با خدا است

بله اگرچه كار بد، بد است. و قرآن فرموده: دزدى، شراب خوردن، خيانت، دروغ و مثل اين‌ها همه بد هستند و در مقابل، مثلاً نماز خواندن خوب است و در اين‌ها شك نيست. اما شخص بد و گناهكار حسابش با كرام الكاتبين است. نبايد آن جور فكر كنيم: ما كه نماز مى‌خوانيم و به جماعت‌ها حاضر مى‌شويم حتماً بهشتى هستيم. اين يك فكر اشتباه است و بايد به خدا پناه ببريم و از درگاه او بخواهيم كه ما را از لغزش حفظ كند. دنيا نشان داده است كسانى بوده‌اند كه در راه مستقيم بوده‌اند ولى يك حادثه راهشان را عوض كرده است.

پس به جاى ديگران روى خود قضاوت كنيم كه چه هستيم. به قول معروف:

هر كه از پل بگذرد خندان بود

زير پل منزلگه رندان بود

اما مى‌توانيم بگوئيم نماز، مسجد رفتن، قرائت قرآن، در پاى مجلس روضه نشستن خوب است و شراب و دزدى و غيره بد است. اما اين كه من خوب هستم و آن ديگرى بد، اين حساب‌ها ديگر با ما نيست. ممكن است آن كه به نظرمان بد

[١]. الكنى و اللالقاب، محدث قمى، ج ٢، عنوان الحافى، ص ١٥٣ و داستان و راستان شهيد مطهرى، ج ١، داستان ٤٤.