تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٤٩ - اعطاء سمت فرمانروائى به پيامبران توسط خداوند

مى‌شود كه از خداوند به ما وحى بشود. اين امر موكول به انبياء عليه السلام شده است وكليه وظايف ما از طريق انبياء به ما القاء مى‌شود و اين يكى از سمت‌هاى انبياء از حضرت آدم عليه السلام تا حضرت خاتم صلى الله عليه و آله و سلم بوده است كه مبّين دستورات خداوندى هستند.

اعطاء سمت فرمانروائى به پيامبران توسط خداوند

علاوه بر اين انبياء سمت‌هاى ديگرى هم داشته‌اند كه از آن جمله است سمت فرمانروائى، يعنى فرمان آنها درباره‌ى بندگان رواست و بايد به مورد اجراء گذاشته شود. قرآن مى‌فرمايد: (أَنْزَلْنٰا إِلَيْكَ اَلذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنّٰاسِ مٰا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ‌) اى پيامبر ما به سوى تو قرآن و ذكر را فرساديم كه: تو آنچه را به سوى آنها فرستاديم براى مردم بيان كنى، وظيفه ديگر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم اين بود كه براى اداره جامعه دستوراتى مى‌داد و فرامينى صادر مى‌فرمود. وقتى كه مسلمانان به مدينه مهاجرت نمودند پيامبر وضع مسلمانان را سر و صورتى داد و تشكيلاتى براى آن‌ها درست نمود موقع جنگ دستور رفتن به جنگ را صادر مى‌فرمود، و چه بسا در هنگام جنگ خود ايشان طرح جنگ را مى‌داد كه چه كسى بايد كجا باشد و چه موقع جنگ شروع شود و...، مانند جنگ احد كه عده‌اى را براى حفاظتِ درّه احد گماشت و يا در جنگ خندق براى دفاع از مدينه دستور حفر خندق را داد و كليه اين دستورات را پيامبر به اعتبار اين كه حاكم بر مسلمان‌ها بود مى‌داد يعنى كسى كه مدير جامعه بود و بايد جامعه را اداره كند. مقام فرمانروائى را چه كسى به پيامبر داده بود؟ خداوند اين مقام را به ايشان و ساير پيامبران مانند حضرت موسى و حضرت عيسى و حضرت ابراهيم داده بود.