تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٢ - زندگينامه

آن عالم بزرگوار و متعهد در سال ١٣٣٨ با ارمغان ارجمندى از علم، تقوا و اخلاص، به انگيزه خدمت، به زادگاه خود، نجف آباد بازگشت و تا پايان عمر، به تدريس و تعليم و ارشاد اشتغال داشت.

استاد مجاهد در اين ايام طولانى و پر زحمت و مخاطره با متانت و شجاعت و شوقِ خدمت، در غمها و شادى‌هاى مردم شريك بود و همراه آنان در مبارزات اسلامى عليه حكومت جبّار پهلوى شركت داشت و بارها به زندان و تبعيد به شهر زابل افتاد و پس از پيروزى انقلاب اسلامى نيز در متن حوادث به ويژه در جريان جنگ تحميلى رژيم بعثى عراق حضور فعّال داشت تا جايى كه بارها با لباس رزم در ميادين نبرد حق عليه باطل به تشويق و ترغيب رزمندگان پرداخت. فرزند عزيز خود، حجت الاسلام احمد ايزدى را در جبهه‌هاى جنگ تقديم اسلام و انقلاب نمود و هنگام دريافت خبر شهادتش فرمود:

«اخلاقى را كه از احمد مى‌ديدم چنين اقبالى را برايش پيش بينى مى‌كردم».

اساتيد و مقام علمى آيت الله رحمه الله

اخلاص و توكل، همراه با استعداد خارق العاده و حافظه‌ى قوى و شور و شوق پايان ناپذير ايشان به كسب علم و فضيلت، باعث شد از محضر اساتيد بزرگ و والامقام بهره جويد و مورد توجه آنان قرار گيرد.

در دروسى كه طلاب علوم دينى كمتر مى‌توانند از اساتيد مجرّب استفاده كنند اين عالم فرزانه موفّق به درك محضر اساتيد بزرگى شد و مغنى و مطوّل را در محضر مرحوم آيت الله حاج شيخ عبدالرزاق قائينى از علماى بزرگ آن عصر فرا گرفت. دوره‌ى سطح، از جمله شرح لمعتين را نزد استاد بزرگوار مرحوم آيت الله العظمى نجفى مرعشى فرا گرفت و در فرصتى كه به اصفهان مسافرت كرده