تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٠٩ - وعده حضرت موسى با فرعون

مى‌خواهى‌ما را از سرزمينمان بيرون كنى و به وسيله سحرت اين مملكت حاصل‌خيز را از دستمان بگيرى، مگر ما گول تو را مى‌خوريم.

وعده حضرت موسى با فرعون

(فَاجْعَلْ بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكَ مَوْعِداً)[١] موسى گفت: اول يك روزى را بين ما و خودت وعده بگذار. موعد به معناى زمان وعده مى‌آيد و به معناى مكان وعده هم مى‌آيد ولى در اينجا چون در دنباله آيه مكان را هم ذكر مى‌كند معنايش اين است كه يك روز وعده قرار بده (فَاجْعَلْ بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكَ مَوْعِداً)[٢] در يك سرزمين مساوى كه بعضى‌ها گفته‌اند منظور از سر زمين مساوى يعنى سرزمينى كه ميان مملكت باشد كه هركس مى‌خواهد بيايد و تماشا كند در مركز مملكت باشد تا از اطراف و اكناف مملكت راهشان يكسان باشد و يا گفته‌اند، منظور سرزمين مسطح است كه تماشاچى‌ها بتوانند خوب تماشا كنند. اين پيشنهاد فرعون به حضرت موسى عليه السلام است. حضرت موسى در جواب پاسخ مى‌دهد (مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ اَلزِّينَةِ‌) وعده‌اى كه به شما مى‌دهم روز زينت است. معلوم مى‌شود آن روز يك روزى بوده است مانند عيد نوروز ما كه سر و وضع مردم در آن روز قدرى بهتر از روزهاى ديگر بوده است (وَ أَنْ يُحْشَرَ اَلنّٰاسُ ضُحًى)[٣] و اين كه مردم در آن روز جمع مى‌شوند. ضحى يعنى وقتى كه آفتاب تازه گسترش پيدا كرده است. وقتى است كه معمولاً به صحرا مى‌روند، هنوز نزديك ظهر نشده كه كسالت آور باشد. اوائل صبح است.

[١]. همان/ ٥٨.

[٢]. همان.

[٣]. طه/ ٥٩.