تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٠٥ - پيامبران طبيبان در گردش
اين يك وعده دروغ و سر بند كن نيست اگر وظيفه انبياء و از جمله حضرت موسى اداره مردم است. اين اداره و سر پرستى مانند طاغوتها نيست كه با كلك و دروغ و نيرنگ بازى كه به آن نام سياست و رمز و راز كشور دارى مىدهند، مردم را اداره كنند يا به عبارت ديگر زير سلطه خود قرار دهند، شخصيتهائى را بشكنند و به اشخاصى ديگر بدون جهت شخصيت بدهند. كار انبياء از روش طاغوتها و حاكمان جور كاملاً جداست، آنها به جز حرف راست كه آنهم از ناحيه خداوند است به مردم نمىگويند. حضرت موسى عليه السلام براى نجات قومش از چنگال فرعون و فرعونيان، ابتدا به فرعون پيشنهاد مىكند: (فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرٰائِيلَ)[١] دست از سر اين بنىاسرائيل بردار، ما مىرويم به سرزمين خودمان ولى فرعون به اين زودى دست از سر بنىاسرائيل بر نخواهد داشت و مىخواهد كه آنها زير سلطه و زير بار ذلت او باشند. و اينجاست كه خداوند شروع مىكند فرعون و فرعونيان را دچار عذاب كردن كه در ابتدا عذاب آنها جنبه تربيتى دارشت و براى اين بود كه پيروان فرعون سر عقل بيايد و دست از ظلم و ستم خود بردارند اما چون به خود نمىآيند خداوند مىفرمايد: (فَانْتَقَمْنٰا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنٰاهُمْ فِي اَلْيَمِّ)[٢] از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم. البته براى بنده از آيات قرآن روشن نيست كه آيا حضرت موسى، قبل از نجات بنىاسرائيل از چنگال فرعون دستوراتى براى آنها داشته است (از قبيل دستوراتى كه هر پيغمبرى مىآورد) و يا در ابتدا وظيفه داشته كه فقط بنىاسرائيل را از سرزمين مصر خارج كند و بعد دستورات را ابلاغ نمايد.
[١]. اعراف/ ١٠٥.
[٢]. همان/ ١٣٦.