تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٥٠ - قدر ناشناسى دنيا
قدر ناشناسى دنيا
حال خداوند از چه راهى وارد مىشود بطور سربسته و خلاصه حضرت على عليه السلام در كلمات قصارشان مىفرمايند:
«وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا؛[١] قسم به خدايىكه دانه را مىشكافد و قسم به خدا كه انسان را خلق مىكند، اين دنيا كه به ما چموشى كرد و با ما ناسازگارى كرد، همين دنيا يك وقتى به ما علاقه پيدا مىكند مانند علاقه ضروس (شتر تازهزا) به بچهاش (چون شتر تازه زا به بچهاش خيلى علاقه دارد)».
حضرت مىخواهد بفرمايد: همين دنيايىكه مانند زمان حضرت موسى عليه السلام كه دنيا زير سلطه فرعون و فرعون صفتان بود، به موسى عليه السلام به چشم كوچكى و خوارى نگاه مىكند. امروز در زمان حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نيز دنيا قدر على عليه السلام را نمىدانست و به دسيسه معاويه مردم بر خودشان يك سنتى را كه بدترين سنتها بود واجب مىدانستند، و آن اين بود كه: به على عليه السلام ناسزا بگويند و فحش دادن به اميرالمؤمنين عليه السلام را جزء عباداتشان قراردهند. حتّى اگر كسى نامش على بود او را مىكشتند و اگر كسى متهم بود كه به على عليه السلام ارادت دارد مزاحمش مىشدند. خلاصه كلام، دنيا خيلى با على عليه السلام چموشى كرد
«لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا» همين دنيا عاطفه پيدا مىكند بعد از آن شماس
[١]. نهج البلاغه، صبحى صالح، كلمه قصار/ ٢٠٩.