تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٨ - بينش صحيح ملاك امتياز جامعهها

بينش صحيح ملاك امتياز جامعه‌ها

بنابراين طبق آيه إِنّٰا خَلَقْنٰاكُمْ‌[١] ملاك امتياز جامعه‌اى بر جامعه‌ى ديگر حسب و نسب نيست بلكه ميزانش اين است‌كه آن جامعه چه بينشى دارند و چه ديدى دارند و بر اثر آن بينش چه قانونى بر آنها حكم فرماست: ما مسلمانان نسبت به اين عالم بينشى داريم و آن اين است كه اين عالم خدائى دارد و تمام دستگاه هستى مخلوق اوست. اين عالم مبدأئى دارد و معادى، وجود ما از ذات خداوند سرچشمه گرفته و سيرمان به عالم معاد است و همه بنده خداوند هستيم و روش زندگيمان هم بايد بر اين حقيقت استوار باشد چه سياه باشيم چه سفيد. آن سياه پوستى كه در قلب واشنگتن زندگى مى‌كند با سفيد پوستى كه در روسيه به سر مى‌برد با اين‌كه از نظر منطقه خيلى فاصله دارند و از دو طايفه مختلف هستند و رنگ پوست آنها يكى نيست و شايد بدليل تفاوت محيط اخلاقشان نيز تفاوت دارد، با هم يكى هستند و فرقى ندارند چون هر دو زير پوشش خدا هستند. پس اگر ما خود را بنده خدا بدانيم و معتقد باشيم كه در قيامت به پاداش اعمالمان خواهيم رسيد نبايد به حقوق يكديگر دست درازى كنيم، نبايد لباسمان غصبى باشد، حق بيچارگان در دست ما نباشد زيرا عضو جامعه‌ايم و ملاك وحدت جامعه در اسلام اين است: جامعه‌اى كه بيشتر از يك نفر است افراد اين جامعه حتى ممكن است در زمان‌هاى متفاوت زندگى كنند اما به لحاظ اين‌كه يك جور بينش و ديد دارند و يك قانون بر آنها حكم فرماست، عضو يك جامعه مشترك هستند مثلاً ما كه در سال ١٤٠٠ بعد از هجرت زندگى مى‌كنيم با ابوذر غفارى و بلال حبشى اهل يك جامعه‌ايم و افتخار هم مى‌كنيم با اين‌كه بلال سياه پوست بود

[١]. حجرات/ ١٢.