تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٠٨ - حاشيه نشينها و مشاوران حكومت

(بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنّٰا لَنَحْنُ اَلْغٰالِبُونَ‌) «قسم به عزّت و جلال فرعون و به راستى ما پيروزيم»[١] با ياد فرعون غلبه خود را طالبند. اما همين‌ها جذبه الهى جذبشان نمود و روحيه شان منقلب شد. زيرا بشر از نظر روحى قابليت درك حقايق را دارد، فطرت توحيد در همه انسان‌ها هست منتها مشغول شدن به دنيا و امورات آن حجاب روح انسان مى‌شود و اگر حق جرقه بزند و توجه به عالم غيب پيدا شود به‌طور كلى وضعش عوض مى‌شود وضع ساحران هم اين‌چنين بود، اول مى‌گفتند (بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ‌) ولى آن‌گاه كه عنايت الهى شامل حالشان شد به فرعون گفتند (لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلىٰ مٰا جٰاءَنٰا مِنَ‌ الْحَق)[٢] اى فرعون هرچه مى‌خواهى بگو ما برايمان حق معلوم گرديد و نمى‌آئيم تو را به جاى حق انتخاب كنيم. و در سوره اعراف ديديم وقتى فرعون شروع به تهديد كرد كه: مى‌بندم و مى‌كُشم، ساحران مى‌گفتند: بكن فكر مى‌كنى وقتى ما را كشتى جاى بدى مى‌رويم:

(إِنّٰا إِلىٰ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ‌)

«ما به سوى پرودگار باز مى‌گرديم»[٣]

به كارگيرى نعمت در كمك به مظلوم

در رابطه با كمك به ظالم و ظلم در اين جا ذكر شد و ديديم كه شايد بيشتر گناهان به گردن همين مُعينِ ظلمه باشد و از داستان حضرت موسى عليه السلام نقل كرديم كه: وقتى حضرت موسى عليه السلام در مصر بود و در دعواى بين يكى از

[١]. شعراء/ ٤٤.

[٢]. طه/ ٧٢.

[٣]. اعراف/ ١٢٥.