ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٤٣ - سيماهم سيما الصديقين ،
علامتهاى كامل آنان را در خطبه همام شناختى.
(٤٦٢٣٧- ٤٦٢٣٤) ٢- سخنان ايشان سخنان ابرار و نيكان است كه عبارت از امر به معروف و نهى از منكر و ذكر هميشگى براى معبود بر حقشان مىباشد.
(٤٦٢٣٩- ٤٦٢٣٨) ٣- ايشان آباد كنندگان شب هستند، كنايه از اين كه شبها را پيوسته با عبادت بسر مىبرند، روايت شده است كه برخى از آنان هر گاه از عبادت خسته و كسل مىشد، خود را تا صبح به ريسمانى مىآويخت، تا نفس را عقوبت كند كه بعد از آن خسته و كسل نشود.
(٤٦٢٤٢- ٤٦٢٤٠) ٤- از باب استعاره آنان را برج ديدهبان در روز، به شمار آورده است زيرا همچنان كه برج ديدهبان يا جايگاه بلندى كه آتش روى آن روشن مىكنند، راه مادى و محسوس را براى مردم مىنماياند، متقيان هم مردم را به راه خدا، راهنمايى مىكنند.
نكته بلاغى: واژه حبل را براى قرآن استعاره آورده اما در مناسبت تشبيه، دو احتمال وجود دارد:
الف- همان طور كه ريسمان وسيله آب كشيدن از چاه و سيراب شدن است، قرآن هم نو آموزان و كسانى را كه در آن مىانديشند در نوشيدن آب حيات جاويد كه علوم و اخلاق پسنديده و معارف حقه است كمك مىكند.
ب- احتمال دوم: همچنان كه با ريسمان مىتوان از پايين به بالا رفت، قرآن نيز هر كس را كه به آن چنگ بزند تا از پرتگاههاى جهل و نادانى به بالاترين قلههاى عقل و سعادتمندى برسد، كمك مىكند.
(٤٦٢٥١- ٤٦٢٤٣) ٥- آنان را زنده كننده سنتهاى خدا و رسول دانسته از اين نظر كه به دستورهاى خدا و پيغمبر عمل مىكردند و به اين طريق به برقرارى و جاودانگى آن كمك مىكردند.
(٤٦٢٥٦- ٤٦٢٥٢) ٦- خود بزرگ بينى در آنها وجود ندارد، و چون وجود اين صفت در آدمى