ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٦٨٩ - شرح
(٢٠٢١) ٢١- نامه ديگر حضرت كه به زياد بن ابيه مرقوم فرموده است:
فَدَعِ الْإِسْرَافَ مُقْتَصِداً- وَ اذْكُرْ فِي الْيَوْمِ غَداً- وَ أَمْسِكْ مِنَ الْمَالِ بِقَدْرِ ضَرُورَتِكَ- وَ قَدِّمِ الْفَضْلَ لِيَوْمِ حَاجَتِكَ- أَ تَرْجُو أَنْ يُعْطِيَكَ اللَّهُ أَجْرَ الْمُتَوَاضِعِينَ- وَ أَنْتَ عِنْدَهُ مِنَ الْمُتَكَبِّرِينَ- وَ تَطْمَعُ وَ أَنْتَ مُتَمَرِّغٌ فِي النَّعِيمِ تَمْنَعُهُ الضَّعِيفَ وَ الْأَرْمَلَةَ- أَنْ يُوجِبَ لَكَ ثَوَابَ الْمُتَصَدِّقِينَ- وَ إِنَّمَا الْمَرْءُ مَجْزِيٌّ بِمَا أَسْلَفَ وَ قَادِمٌ عَلَى مَا قَدَّمَ وَ السَّلَامُ (٥٧٦٧١- ٥٧٦١٢)
[لغات]
(تمرّغ): غلتيدن، زير و رو شدن
[ترجمه]
«اسرافكارى را كنار بگذار و ميانهروى را پيشه كن، امروز به ياد فردايت باش، و به اندازه ضرورت زندگى نگه دار، و زيادى آن را براى روز نيازت پيش فرست، آيا اميدوارى كه خداوند، پاداش فروتنان را به تو دهد، در حالى كه تو نزد او از متكبران مىباشى و آيا طمع دارى كه پاداش صدقه دهندگان را به تو دهد، در حالى كه تو در عيش و خوشگذرانى فرو رفته، ناتوان و بيچاره و بيوهزن و درويش را از آن بهره نمىدهى؟ و همانا كه انسان به آنچه كرده است پاداش يابد، و به سوى آنچه پيش فرستاده روى آورد. و السلام.»
[شرح]
(٥٧٦٣٠- ٥٧٦٠٤) امام (ع) در اين نامه چند دستور به زياد بن ابيه مىدهد: