ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٥ - ترجمه
دانش آفريدگان بدين منوال است.
(٥٠٥٩٢- ٥٠٥٨٥)
٦- المقدّر لجميع الامور،
يعنى تمام كارها را بر طبق خواسته خود و به اندازه معيّن به وجود آورده، و در اين كار از انديشه و تدبير منزّه بوده است.
(٥٠٦٠٠- ٥٠٥٩٣) ٧- خداوند، كسى است كه تاريكها او را نمىپوشاند و از روشنائيهاى جهان، نور نمىگيرد، زيرا كه از جسم بودن و عوارض آن كه امور مادى مىباشد، بدور است.
(٥٠٦٠٩- ٥٠٦٠١)
٨- و لا يرهقه ...،
شب او را در نمىيابد و روز بر او نمىگذرد، زيرا خداوند منزّه از آن است كه زمان بر او احاطه پيدا كند.
(٥٠٦١٢- ٥٠٦١٠) ٩- خداوند اشياء را با ديدگان دريافت نمىكند چون ذات مقدّسش در دريافت حقايق نياز به ابزار ندارد.
(٥٠٦١٦- ٥٠٦١٣) ١٠- آگاهى خداوند نشأت گرفته از اخبار و گزارشها نيست چنان كه بيشتر دانشهاى ما چنين است، چون حق تعالى از داشتن ابزار شنوايى ظاهرى مبرّاست. و توفيق از خداوند است.
قسمت دوم خطبه كه در باره برترى مقام پيامبر اكرم بيان فرموده است:
[لغات]
(مساوره): حمله بردن (سرّح): جدا ساخت
[ترجمه]
«خداوند پيامبر را با نورى پر از روشنايى فرستاد، و او را در برگزيدن مقدم داشت، پس پراكندگيها و گسستگيها را به وسيله او جمع كرد و پيوند داد، و