ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٨٤
روبرو مىشد ٦٦٠
گفتار ١٦ هنگام حضور جنگ به يارانش مىگفت ٦٦٣
نامه ١٧ به معاويه در پاسخ نامهاى كه براى امام نوشته بود ٦٦٦
نامه ١٨ به عبد اللّه بن عباس كه نماينده وى در بصره بود ٦٧٧
نامه ١٩ به يكى از كار گزارانش ٦٨٣
نامه ٢٠ به زياد بن ابيه كه در بصره قائم مقام عبد اللّه عباس بود ٦٨٦
نامه ٢١ به زياد بن ابيه و در اين نامه او را به اعمالى كه بعد از مرگ برايش سود دارد ارشاد مىكند ٦٨٩
نامه ٢٢ به عبد اللّه عباس رحمة اللّه ٦٩٢
نامه ٢٣ اين سخنان را امام پيش از شهادت، هنگامى كه ابن ملجم فرقش را شكافته بود به عنوان وصيت، فرمود ٦٩٥
سفارش ٢٤ اين وصيت را پس از مراجعت از جنگ صفين نوشت كه در باره اموالش چه كارهايى انجام دهند ٧٠٠
سفارش ٢٥ كه آن را براى متصديان جمعآورى صدقات و مالياتها مىنوشت ٧٠٨
پيمان نامه ٢٦ به يكى از عاملانش كه او را براى جمعآورى مالياتها مأمور كرده بود ٧١٦
پيمان نامه ٢٧ به محمد بن ابى بكر، آن گاه كه وى را مأمور ولايت مصر كرده بود
قسمت اوّل عهدنامه ٥٢٤
قسمت دوّم عهدنامه ٧٤١
نامه ٢٨ پاسخ به معاويه ٧٤٥
نامه ٢٩ به اهل بصره ٧٧٠
نامه ٣٠ به معاويه ٧٧٤