ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥١٦ - الا و قد قطعتم قيد الاسلام احكامه،
مىرود، به اين دليل حضرت اين گونه افراد را انتظار كشندگان عقوبت دانسته و آنان را از اين عمل نهى فرموده است و كلمات جهلا و تهاونا و بأسا، مفعول له مىباشند و هر سه صلاحيت دارند كه علت غايى بعيد شمردن عقوبت باشند زيرا ناآگاهى انسان از كيفرهاى الهى به وسيله مرگ و قبر و هراسهاى سخت آخرت اين امور را در نظر او بعيد مىنماياند و نيز بىاعتنايى او به عقوبتهاى سخت خداوند باعث دور دانستن آن مىشود و وى را به تصميم و عزم بر گناهان كمك مىكند و عدم اطمينان به سختگيرى خدا در مجازاتها نيز چنين است.
(٤٥٦٧٩- ٤٥٦٥٤)
و انّ اللَّه ... التناهى،
اين جمله هشدارى است به مردم كه لعنت خدا بر ملتهاى پيش از اسلام در برابر گناه ترك امر به معروف و نهى از منكر آنها بود، و اين كه سفها و نابخردان آنها ملعونند به اين سبب است كه مرتكب گناه مىشدند، و اما اين كه خردمندان و دانشمندانشان مورد لعنت واقع شدند به اين علت بود كه مفاسدى را كه از ديگران مشاهده مىكردند زشت نشمرده و مانع نمىشدند چنان كه خداوند در قرآن مىفرمايد: «لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ، ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ، [١]».
(٤٥٦٩١- ٤٥٦٨٠)
الا و قد قطعتم قيد الاسلام ... احكامه،
و در اين قسمت جامعه زمان خود را آگاه مىكند بر اين كه آنان نيز متصف به صفات پيشينيان هستند كه امر به معروف و نهى از منكر را ترك كرده بودند و مستوجب لعنت خدا شدند اينها نيز در آن لعنت داخل مىباشند و هدف حضرت از تشبيه آنان به گذشتگان آن است كه
[١] سوره مائده (٥) آيه (٨٢)، يعنى: كفار بنى اسرائيل به اين دليل از زبان حضرت داود و عيسى بن مريم مورد لعنت قرار گرفتند كه گناه و معصيت مىكردند و از كارهاى زشتى كه انجام مىدادند دست برنمىداشتند.