ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٥ - شرح
(١١٩٨) ١٩٨- از خطبههاى آن حضرت، در جنگ صفين يكى از روزها كه مشاهده فرمود فرزندش امام حسن شتابان به جنگ با دشمن مىرود، خطاب به يارانش فرمود:
امْلِكُوا عَنِّي هَذَا الْغُلَامَ لَا يَهُدَّنِي- فَإِنَّنِي أَنْفَسُ بِهَذَيْنِ يَعْنِي؟ الْحَسَنَ؟ وَ؟ الْحُسَيْنَ ع؟- عَلَى الْمَوْتِ لِئَلَّا يَنْقَطِعَ بِهِمَا نَسْلُ؟ رَسُولِ اللَّهِ ص؟ (٤٩٦٢٣- ٤٩٦٠١)
[لغات]
(املكوه): او را محكم گرفته و نگهدارى كنيد.
(يهدّنى): مرا درهم مىشكند.
(نفست به كسر (فا)، انفس به فتح (فا)): بخل مىورزم.
[ترجمه]
«اين جوان را محكم بگيريد تا (كشته شدن) او مرا درهم نشكند، زيرا كه من نسبت به از دست دادن اين دو شخص (حسن و حسين (ع)). بخل مىورزم، نكند كه نسل رسول خدا قطع شود.»
[شرح]
(٤٩٦٣٧- ٤٩٦٠١) سيد رضى مىفرمايد: اين كلام امام: املكوا عنّى هذا الغلام از بلندترين سخنان و فصيحترين آنهاست، به دليل آن كه وجود فرزند سودمند، از چيزهايى است كه به انسان سخت نيرو مىبخشد، و قواى نفسانى را تقويت مىكند، به ويژه فرزندى مانند حضرت