ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣٦٣ - و لا تحركوا بايديكم و سيوفكم فى هوى ألسنتكم،
آزاد مىشوند همان طور كه رهن معمولى، در گرو قرض گرفتار مىشود و با اداى آن قرض، از گرو آزاد مىشود، لفظ جزا كه در حقيقت به معناى پاداش و نتيجه عمل خير است در اين عبارات، به عنوان مجاز از باب اطلاق شيئى بر ضدّ خود بر كيفر اطلاق شده است كه نتيجه گناه و عمل شرّ مىباشد، خلاصه امام (ع) در اين عبارات مردم را هشدار داده است كه با معاصى و گناهان گذشته نفسهاى خود را در قيد و بند گرفتار ساختهاند و بايد هر چه زودتر با انجام دادن كارهاى نيك آن را از گروه معاصى و قيد و بند آزاد سازند و گرنه به عقوبت و كيفر آن دچار خواهند شد.
(٤٢٧٢٦- ٤٢٦٩٣)
و كأن قد نزل،
كلمه كأن مخفّف كأنّ از حروف مشبهه به فعل است و قيد تشبيه مىباشد اسمش ضمير شأن و خبر آن هم جمله قد نزل است و مقصود همانند ساختن حالت حاضر مردم به موقعى است كه عامل ترس يعنى مرگ بر آنها فرود آمده كه در اين صورت فرصت از دست رفته و زمان برگشتن گذشته است.
امام پس از اين بيانات دعا كرده و از خدا خواسته است كه او و يارانش را بر اطاعت حق تعالى و پيامبرش موفق بدارد و از جرايم و گناهانشان صرف نظر فرمايد زيرا او سر چشمه فضل بىپايان و رحمت بىانتها مىباشد، و به دنبال پند و اندرزها و بر حذر داشتن ياران خود از گناه و پس از دعا براى آنها آنان را متوجه مىفرمايد كه پس از حيات خودش تا زمانى كه رهبر حقّى قيام نكرده باشد در خانه بنشينند و در مقابل ستمكاران و مخالفان به جهاد برنخيزند و قيام به شمشير جايز نيست مگر با اذن امام وقت:
(٤٢٧٤٣- ٤٢٧٢٧)
و لا تحرّكوا بايديكم و سيوفكم فى هوى ألسنتكم،
به دنبال فحشها و ناسزاها كه از خواهشهاى زبانهايتان بر مىخيزد، دستها و شمشيرهايتان را به حركت در نياوريد و دست به جنگ و ستيز نزنيد و بر طبق خواستههاى نفسانى