آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦ - در اخبار

٤٠- در دعوات راوندى: روايت است كه در عرش پيكره‌ايست از هر بنده خدا، و چون بعبادت پردازد فرشته‌ها آن را بينند، و چون بگناه برآيد و نافرمانى خدا بيك فرشته فرمايد پر بر سر آن كشد تا فرشته‌هاى ديگرش نبينند و اينست معنى قول آن حضرت ٦ «اى كسى كه بنمايانى خوبى را و نهان سازى زشتى را».

بيان: بسا باين روايت استدلال شود كه تن مثالى در زندگى دنيا هم وجود دارد.

٤١- در كافي (٢٣٢- روضه): بسندى از عبد اللّه بن طلحه كه از امام ششم ٧ پرسيدم از وزغ فرمود: پليد است و همه‌اش مسخ است، چونش كشتى غسل كن، فرمود: پدرم در حجر نشسته بود و با مردى حديث ميكرد، ناگاه وزغى ديد كه زبانش را ميچرخاند و سوت ميزد، پدرم بدان مرد فرمود: ميدانى اين وزغ چه گويد؟ گفت ندانم چه گويد، فرمود: راستى ميگويد: بخدا اگر بعثمان دشنام دهيد البته بعلى دشنام دهم تا از اينجا برخيزد.

فرمود: و پدرم فرمود: از بنى اميه كسى نميرد جز اينكه بصورت وزغ مسخ شود فرمود: و فرمود: چون مرگ عبد الملك بن مروان در رسيد وزغى شد و از بر حاضرانش رفت و نزد او فرزندانش بودند و چون او را نيافتند بر آنها گران آمد و ندانستند چه كنند؟ سپس توافق كردند كه تنه درخت خرمائى را بگيرند و چون مرديش بسازند، فرمود: چنين كردند و زرهى از آهن بدان پوشيدند و آن را در كفن پيچيدند و كسى جز من و فرزندانش از آن مطلع نشد.

بيان: مشهور استحباب اين غسل است و دليلش روايت بى‌سنديست كه صدوق در فقيه آورده و گفته شده كه كشنده وزغ از گناه پاك شود و غسل مانند غسل توبه كند، محقق در معتبر گفته: روايت ابن بابويه نزد من حجت نيست و علّتى كه ذكر شد بيهوده است.

گويم: گويا از اين خبر غفلت كردند و بدان استدلال نكردند گرچه راوى‌