آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣ - در اخبار
سپس گرما و سرما و آمدن هر كدام بدنبال ديگرى تا گرما و سرما در هنگام خود باشند، بهمه اينها دل دليل يابد بوجود پروردگار سبحانه و تعالى و دل بخردش شناخت كه مدبّر همه اين چيزها همان يگانه عزيز و حكيم است كه هميشه بوده و هست، و اگر در آسمانها و زمين معبودانى با او بودند سبحانه البته هر معبودى آفريده خود را با خود ميبرد و بيكديگر سرفرازى ميكردند و همدگر را تباه مينمودند.
و همچنين گوش شنيده آنچه را مدبّر از كتابها فروفرستاده گواه آنچه دلها بخرد خود فهميدند و بيان توفيقى كه خدا بدانها داده، و آنچه را شناخت گر بحق او دريافته كه نه فرزند دارد و نه همسر و نه شريك و گوش آنچه را از زبان در باره گفتار پيغمبران شنيده بدل رسانيده.
هندى: مطالب لطيفه بمن گفتى كه از جز تو نشنيده بودم ولى مرا از آنچه در دست ندارم بازندارند جز اينكه توضيح بيشتر و حجت نيرومندى براى آنچه وصف كردى بياورى.
امام: اگر باز هم پاسخ خود را در نيافتى و بگفتار مخالف چنگ انداختى البته دليلى از خصوص خود بياورم كه برايت روشن شود حواسّ چيزى نشناسند جز بوسيله دل، آيا در خواب ديدى كه ميخورى و مينوشى تا كام آن بدلت رسد؟
هندى: آرى، امام: آيا در خواب ديدى ميخندى، گريه كنى، در شهرها كه نرفتى و نديدى گردش كنى و هم در آنها كه ديدى تا نشانههاى آنها را بنگرى؟
هندى: آرى، بسيار و بيشمار، امام: آيا بخواب ديدى يكى از خويشانت را چون برادر، پدر، خويش ديگر كه مرده است و آن را شناختى چون شناختن او پيش از مردنش؟
هندى: بسيار، بسيار، امام: بمن بگو كدام از حواسّ تو اين چيزها را در حال خواب دريابد تا دلت را بمعاينه مردهها و سخن با آنها، و خوردن خوراكشان