لهم جبرائيل أنّا رسل ربّك لن يصلوا إليك فخذ كفّا من بطحاء الأرض فاضرب وجوههم فقال شاهت الوجوه فعمي أهل المدينة كلّهم فقال لهم لوط يا رسل ربّي بم أمركم ربّي فيهم قال أمرنا أن نأخذهم بالسّحر قال فلي إليكم حاجة قالوا و ما حاجتك قال تأخذونهم السّاعة- قالوا يا لوط أنّ موعدهم الصّبح أليس الصّبح بقريب لكن نريد أن ترحل فخذ أنت بناتك و أمض و دع أمرأتك قال أبو جعفر ٧ رحم اللّه لوطا لو يدري من معه في الحجرة لعلم أنّه منصور حين يقول لو أنّ لي بكم قوّة أو آوي إلى ركن شديد أيّ ركن أشدّ من جبرئيل معه في الحجرة قال اللّه عزّ و جلّ لمحمّد ٦ و ما هي من الظّالمين ببعيد من ظلمة أمّتك أن عملوا ما عمل قوم لوط.

... امام باقر ٧ فرمودند: قوم لوط بهترين قومى بود كه خداوند آفريده بود. ولى ابليس آنان را با اصرار دعوت كرد. جريان آنها اين بود كه آنان دسته‌جمعى براى كسب و كار مى‌رفتند و زنان را تنها مى‌گذاشتند. هنگامى كه به خانه‌هاى خود بازمى‌گشتند، ابليس به سراغ كارهاى آنها مى‌رفت و هرچه ساخته بودند، از بين مى‌برد. تصميم گرفتند كسى كه اين كار را مى‌كند، پيدا كنند. در كمين نشستند. و متوجّه شدند پسر بچّه بسيار زيبايى اين كار را مى‌كند. به او گفتند تو اين كار را انجام مى‌دهى؟ و او مرتب مى‌گفت. بله. به اتفاق آرا تصويب شد كه او را بكشند.

آن شب او را نزد مردى گذاشتند. هنگامى كه شب شد. فريادى كشيد. آن مرد گفت. چرا فرياد كشيدى؟ گفت: پدرم شب‌ها مرا روى شكمش مى‌خوابانيد. آن مرد گفت: بيا و روى شكمم بخواب. هنگامى كه روى شكمش خوابيد، آن‌قدر او را ماليد كه به او ياد داد چگونه آن كار را انجام دهد. اوّل ابليس با او آن كار را انجام داد و سپس ابليس آن كار را كرد. سپس گريخت و ناپديد شد. وقتى صبح شد آن مرد جريان آن پسر بچّه را گفت و آنان را از اين كارى كه از آن بى‌اطلاع بودند، خوششان آمد. با يكديگر اين عمل را انجام دادند. سپس با رهگذرانى كه از شهر آنها مى‌گذشتند نيز همين كار را كردند؛ تا اين‌كه ديگر كسى از شهر آنها عبور نكرد. آنگاه زنان خود را ترك كرده و به پسر بچّه‌ها روى آوردند. شيطان كه ديد كارش در ميان مردان پيش رفته است خود را به شكل زنى درآورد و سراغ زنان رفت. به آنها گفت: مردان شما با يكديگر عمل جنسى انجام مى‌دهند. زنان گفتند: بله؛ درست است و حضرت لوط ٧ آنها را نصيحت و موعظه مى‌كند. و بالاخره شيطان كارى كرد كه زنان نيز به يكديگر مشغول شدند.