فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٩ - احكام مربوط به مصرف خمس

مجتهدى كه از او تقليد نمى‌كند بدهد، در صورتى به او اذن داده مى‌شود، كه بداند آن مجتهد و مجتهدى كه از او تقليد مى‌كند، سهم امام را به يك طريق مصرف مى‌كنند. ١٧٠- در صرف سهم مبارك امام عليه السلام مقدم داشتن سادات بر غير سادات يا بالعكس لازم نيست، بلكه مَدار احراز رضايت امام عصر (روحى لتراب مَقدمِه الفداء) است.

١٧١- كسى كه خمس بر او واجب است، جائز است شخصاً سهم سادات- سيد يتيم و سيد فقير و مسكين و سيد ابن السبيل- را به آنها برساند؛ لكن احوط آن است كه آن را نيز به مجتهد جامع الشرائط بدهد يا به اذن او به مستحقين مذكور بپردازد، زيرا مجتهد جامع الشرائط ارباب استحقاق خمس و مرجّحات پرداخت خمس به آنها را بيشتر و بهتر مى‌شناسد.

١٧٢- سهم سادات از خمس به مستحقينى داده مى‌شود كه از طرف پدر منتسب به هاشم بن عبد مناف و شيعه دوازده امامى باشند، اعم از اينكه علوى باشند يا عقيلى يا جعفرى يا عباسى يا نوفلى يا لَهَبى؛ و لكن سزاوار است كه در پرداخت اين سهم، سادات فاطميّين- كه عُلقه آنها به حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله تمام‌تر است- را مقدم دارند و به آنها بيشتر بدهند.

١٧٣- پرداخت سهم سادات از خمس به مستحقينى كه از طرف مادر منتسب به هاشم بن عبد مناف مى‌باشند جائز نيست، بلكه بر اين افراد زكات حلال است.

١٧٤- واجب نيست سهم سادات را بين سه گروه مذكور از سادات تقسيم كنند، بلكه جائز است تمام آن را به يك گروه بدهند، همچنانكه واجب نيست آن را به تمام افراد هر گروه برسانند، بلكه جائز است به يك نفر بدهند؛ و بر فرض اينكه بخواهند آن را به تمام افراد يك گروه يا تمام افراد هر سه گروه بدهند، واجب نيست بطور مساوى بين آنها تقسيم نمايند.

١٧٥- سيد يتيمى كه مى‌خواهند به او سهم سادات از خمس بدهند بايد فقير باشد.

١٧٦- سيد ابن السبيل- سيدى كه در سفر درمانده شده است- اگرچه در وطن خود فقير نباشد مى‌شود به او سهم سادات داد؛ اما اگر سفر او سفر معصيت باشد و در هنگام‌