فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥٥ - كفارات مربوط به بيتوته در منى

و دوازدهم و سيزدهم ذى الحجّة- يعنى ليالى تشريق- را ترك كند،[١] معصيت كرده است و بايد توبه كند ولى حجّ او صحيح مى‌باشد، البته بايد بابت هر يك از اين سه شب يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد. ١٦٨- اگر كسى به خاطر فراموشى يا ندانستن مسأله يا اضطرار و ناچارى بيتوته در منى‌ در ليالى تشريق را ترك كند، احتياط واجب آن است كه بابت هر يك از اين شبها يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد.

١٦٩- كسى كه بيتوته در منى‌ بر او واجب است، اگر بدون عذر در تمام شبهايى كه بايد بيتوته كند يا در بعضى از آنها از اول شب تا نصف شب را در منى نباشد، بايد نصف دوم شب- يعنى از نصف شب تا طلوع فجر- را در منى بيتوته كند، و واجب است بابت هر شب يك گوسفند نيز به عنوان كفاره بدهد.

١٧٠- كسى كه وظيفه‌اش بيتوته در منى است، اگر قسمتى از اول شب را كه بايد در منى بيتوته كند درك نكند يا اول شب در منى بماند و پيش از نصف شب از آنجا خارج ش‌ود، بنابر احتياط واجب بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد؛ ولى در موارد زير پرداخت كفاره بر او واجب نيست:

اول: هرگاه پس از نصف شب از منى خارج شود.

دوم: هرگاه تمام شب را در مكّه معظّمه به عبادت بگذراند، و همچنين است هرگاه قبل از نصف شب از منى‌ خارج شود و به مكّه معظّمه برود و بقيّه شب را در آنجا

[١] - بيتوته در منى بر چند طائفه از حجّ گزاران واجب نيست، كه عبارتند از:

اول: بيماران و پرستاران آنان.

دوم: كسانى كه ماندن در منى‌ براى آنان مشقّت و سختى دارد.

سوم: كسانى كه در مكّه اموال زيادى دارند و مى‌ترسند كه اگر شب را در منى‌ بمانند اموال آنها از بين برود.

چهارم: چوپانهايى كه مشغول چرانيدن گوسفند باشند.

پنجم: كسانى كه شب را تا صبح در مكّه معظمه به عبادت مشغول باشند.

چهار طائفه اول اگر در منى‌ نمانند معصيت نكرده‌اند، ولى بايد براى هر شب يك گوسفند به عنوان كفاره بدهند؛ اما در مورد طائفه پنجم كفاره لازم نيست.