فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٦ - ششم - امتداد اعتكاف تا سه روز

٤١- اگر كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد يا ... كه يك ماه يا مدتى را پيوسته اعتكاف نمايد، يعنى لفظاً تتابع- پى در پى بودن- آن را شرط كرده باشد، يا شرط نكرده باشد ولى انصراف به تتابع داشته باشد بطورى كه اين انصراف مقصود او در نذر يا عهد يا ... هم باشد، چنانچه يك يا دو روز از آن مدت را اعتكاف نكند- يعنى از اعتكاف خارج شود- بنابر احوط بايد تمام آن را متصلًا و پشت سر هم قضاء نمايد؛ و هرگاه ايام معيّن شده در نذر باقى باشد و شرط به طور وحدت مطلوب باشد، احوط است كه قضاء آن را در ايامى كه باقى مانده است شروع كند و انجام دهد.

٤٢- هرگاه كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد يا ... كه چهار روز اعتكاف نمايد و تتابع- پيوسته بودن- آن را شرط نكرده باشد و منصرف به تتابع هم نباشد، چنانچه معتكف در بين روز چهارم از اعتكاف خارج شود، سه روزى را كه بجا آورده است صحيح مى‌باشند، و بايد آن يك روز- روز چهارم- را قضاء كند و دو روز ديگر بر آن اضافه نمايد؛ و بهتر است كه روز اول را به نيت قضاء بجا آورد؛ هرچند جائز است روز دوم و سوم را نيز قضاء قرار دهد.

٤٣- هرگاه كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد يا ... كه پنج روز اعتكاف نمايد؛ بايد روز ششم را به آن ضميمه كند، چه آن پنج روز را پشت سر هم اعتكاف كند و چه سه روز آن را در يك مرتبه و دو روز ديگر را در مرتبه ديگر اعتكاف نمايد، كه بايد يك روز- روز ششم- را به اين دو روز اضافه نمايد.

٤٤- هرگاه كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد كه ماه معيّنى يا روزهاى معيّنى را اعتكاف كند، و به علت فراموشى يا ناچارى يا از روى عمد آن مدت معيّن را اعتكاف نكند، بنابر احتياط واجب بايد قضاء آن را بجا آورد.

٤٥- هرگاه كسى نذر يا عهد كند يا قسم بخورد يا ... كه روزهاى معيّنى را اعتكاف كند، اگر چند ماه پشت سر هم هوا ابرى باشد و نتواند آن روزهايى را كه نذر كرده است اعتكاف كند تشخيص دهد، بايد احتياط كند، پس اگر مثلًا كسى نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه دوازدهم و سيزدهم و چهاردهم ماه رجب متعكف باشد، و نداند