فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٠ - هفتم - غنيمت

و ملك همه مسلمين مى‌باشند.

١٣٢- اگر جنگ بدون اجازه امام معصوم عليه السلام انجام شده باشد، چنانچه در زمان ظهور امام معصوم عليه السلام باشد و اذن گرفتن از آن حضرت ممكن باشد، در اين صورت تمام غنائم بدست آمده مال امام معصوم عليه السلام مى‌باشند؛ و اگر در زمان غيبت آن حضرت عليه السلام باشد، بنابر احتياط واجب بايد خمس غنائمى كه در آن جنگ بدست آمده‌اند پرداخت شود، خصوصاً هرگاه آن جنگ براى دعوت كفار به اسلام انجام شده باشد، پس غنائمى كه مسلمين در زمان غيبت با جنگ از كفار مى‌گيرند- چه منقول باشند و چه غير منقول- بنابر احتياط واجب بايد خمس آنها را بدهند، هرچند قصدشان كشور گشايى باشد نه دعوت به اسلام.

١٣٣- از جمله غنائمى كه پرداخت خمس آنها واجب مى‌باشد چيزهايى است كه در ذيل ذكر مى‌شوند:

اول: فديه بدل از اسير، كه از طرف كفار حربى به لشكر اسلام داده مى‌شود تا لشكريان در قبال آن فديه اسير خاصى را آزاد كنند.

دوم: جزيه‌اى كه از طرف كفار حربى به لشكر اسلام داده مى‌شود تا لشكر اسلام در قبال آن جزيه گروهى از اسراء را كه مورد نظر آن كفار هستند آزاد كنند؛ اما جزيه‌اى كه در غير حال جنگ از كفار گرفته مى‌شود متعلق خمس غنيمت نيست.

سوم: اموالى كه مسلمين براى توقف جنگ به عنوان مصالحه از كفار مى‌گيرند.

چهارم: آنچه از اموال كفار كه بعد از هجوم آنها بر اماكن مسلمين در وقت دفاع بدست مسلمين مى‌رسد، اگرچه در زمان غيبت امام معصوم عليه السلام باشد.

١٣٤- پرداخت خمس غنائم بدون ملاحظه مؤنه سال- كه در منافع كسب لحاظ مى‌شود- واجب مى‌باشد، چه در زمان غيبت امام معصوم عليه السلام باشد و چه در زمان حضور آن حضرت، چه غنائم كم باشند و چه زياد.

١٣٥- هرگاه مسلمين بر كفار هجوم برند و اموال آنان را بگيرند، احوط بلكه اقوى آن است كه خمس آن اموال را از باب غنيمت پرداخت نمايند، اگرچه در زمان غيبت امام‌