فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤٠ - چهارم - سيد هاشمى نباشند
كه شوهرش بتواند مخارج او را بدهد پرداخت زكات به او جائز نيست.
٢٣٤- پرداخت زكات به زوجه دائمهاى كه نفقهاش به واسطه شرط ضمن عقد يا غير آن ساقط شده است جائز مىباشد؛ ولى پرداخت زكات به زوجه دائمهاى كه نفقهاش به سبب نشوز ساقط شده است، محل اشكال مىباشد، زيرا مىتواند با ترك نشوز تحصيل نفقه كند.
٢٣٥- زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد، اگرچه شوهرش زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد، و همچنين است غير زن، از كسانى كه به واسطه اسباب خارجيّه- نذر، عهد، قسم، شرط ضمن عقد لازم- نفقه آنها بر گيرنده زكات واجب باشد.
٢٣٦- كسى كه شخص ديگرى تبرّعاً متكفّل نفقه او شده است، جائز است زكات خود را به آن متبرّع بدهد، البته در صورتى كه استحقاق زكات داشته باشد، همچنانكه جائز است ديگران زكات خود را به آن متبرّع بدهند تا به جهت انفاق و يا توسعه بر آن شخص مصرف نمايد، و در اين فرض فرقى نيست بين اينكه آن شخص از ارحام نزديك نفقه دهنده باشد، مانند برادر و خواهر و عمو و دايى و اولاد آنها كه واجب النفقه او نيستند، يا از ارحام نزديك او نباشد بلكه اجنبى باشد، و نيز فرقى نيست بين اينكه آن شخص وارث شخص نفقه دهنده باشد- به واسطه اينكه نفقه دهنده اولاد ندارد- يا وارث او نباشد.
٢٣٧- مستحب است انسان زكات خود را به فقرائى كه ارحام او هستند ولى واجب النفقهاش نمىباشند بدهد، اگرچه با او عداوت و دشمنى داشته باشند، بلكه در صورتى كه با او عداوت و دشمنى داشته باشند، پرداخت زكات به آنها افضل است.
٢٣٨- هرگاه كسى به سبب فقر يا به علت ديگر نفقه مملوك- برده و كنيز- خود را نمىدهد، جائز است براى ضرورت فعليّه آن مملوك، زكات را به مصرف او برسانند.
چهارم- سيّد هاشمى نباشند:
٢٣٩- جائز نيست سيّد هاشمى هيچ يك از سهام زكات اشخاص غير هاشمى را