فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠ - شرط سوم - نزديك بودن زايمان

حرج و مشقّت دارد و از طرف شارع مقدّس امتناناً به آنها اجازه داده شده است كه روزه نگيرند، و اين شرائط عبارتند از:

شرط اول- پيرى:

٣٠- مرد يا زن اگر به واسطه پيرى نتوانند روزه بگيرند، روزه بر آنها واجب نيست، چون در اين صورت از كسانى هستند كه شرط پنجم از شرائط وجوب روزه براى آنها فراهم نمى‌باشد؛ و اما اگر روزه گرفتن براى آنها مشقّت و حرج داشته باشد، باز هم روزه بر آنها واجب نيست، ولى بايد براى هر روز يك مُدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام به عنوان فديه به فقير بدهند.[١]

٣١- كسى كه به واسطه پيرى روزه ماه رمضان را نگرفته است، اگر بعد از اين ماه بتواند روزه بگيرد، احتياط مستحب است كه قضاء آن روزه‌ها را بجا آورد.

شرط دوم- درد عطش:

٣٢- مكلفى كه مبتلاء به درد عطش است- يعنى مرضى دارد كه زياد تشنه مى‌شود- چنانچه نتواند تشنگى را تحمل كند، روزه بر او واجب نيست، چون شرط پنجم از شرائط وجوب روزه براى او فراهم نمى‌باشد؛ و اما اگر تحمل تشنگى براى او مشقّت و حرج دارد، روزه بر او واجب نيست، ولى بايد براى هر روز يك مُدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام به عنوان فديه به فقير بدهد؛ و احتياط مستحب آن است كه بيش از آن مقدار كه ناچار است آب نياشامد.

٣٣- كسى كه به واسطه درد عطش روزه نگرفته است، چنانچه بعداً بتواند روزه بگيرد، بايد روزه‌هايى را كه نگرفته است قضاء نمايد.

شرط سوم- نزديك بودن زايمان:

٣٤- زن حامله‌اى كه زايمان او نزديك است، اگر روزه براى خود او ضرر دارد،

[١] - معناى طعام بطور تفصيل در بخش هشتم- بخش كفارت- ضمن تيتر« شروط و احكام اطعام مسكين» فقره( ٢٠٣) بيان شده است.