فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤٢ - هجدهم - گرفتن ناخن

بر او واجب نمى‌باشد.

٩٧- اگر شخص محرم سر شخص ديگر را بتراشد يا مويى از بدن او زائل كند- چه آن شخص هم محرم باشد يا مُحِلّ- معصيت كرده است و فقط بايد استغفار كند؛ و اما خود آن شخص اگر محرم باشد و اجازه داده باشد، در اين صورت بايد كفّاره تراشيدن سرش را بدهد.

٩٨- اگر شخص محرم از روى فراموشى يا ندانستن مسأله سر خود را بتراشد يا مويى را از بدن خود زائل نمايد، كفّاره بر او واجب نمى‌باشد.

٩٩- در حرمت زائل كردن مو در حال احرام و نيز در كفّاره آن فرقى بين مرد و زن نيست، و همچنين در حرمت زدودن مو، فرقى بين مقدار كم و مقدار زياد نيست، بلكه كندن يك تار مو نيز حرام مى‌باشد.

١٠٠- كسى كه در حال احرام نيست، اگر بدون اختيار و اجازه شخص محرم، از بدن او مويى بكند يا سر او را بتراشد، در اين صورت بر شخص محرم كفّاره واجب نمى‌باشد.

شانزدهم- بيرون آوردن خون از بدن خود:

١٠١- اگر كسى از روى علم و عمد در حال احرام خونى از بدن خود بيرون آورد، بايد كفاره بدهد، و بنابر احتياط واجب كفاره آن يك گوسفند است.

هفدهم- كشيدن دندان:

١٠٢- اگر شخصى در حال احرام دندان خود را بكشد، مرتكب فعل حرام شده است و بنابر احتياط واجب بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد؛ ولى اگر دندان او را اذيت مى‌كند، كشيدن آن حرام نيست، اما بنابر احتياط واجب بايد كفاره مذكوره را بدهد.

هجدهم- گرفتن ناخن:

١٠٣- كسى كه در حال احرام است، اگر يك ناخن از دست يا پاى خود بگيرد، بايد يك مدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام به عنوان كفاره صدقه بدهد، و همچنين است حكم تا ناخن نهم، كه بايد براى هر ناخن يك مدّ طعام صدقه بدهد؛ و اگر همه ده ناخن‌