در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٧٢ - متقين كيانند؟

كه بر پيامبر نازل شده است، يعنى ايمان به قرآن.

نزول يعنى انتقال چيزى از بالا به پايين مانند وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ السَّمَاء مَاء[١]؛ خداوند از آسمان براى شما آب نازل كرد. در آيه مورد بحث نيز خداوند قرآن را از بالا براى بشر كه در زمين است نازل كرد. ويژگى متقين ايمان آوردن (بما انزل اليك) است يعنى به تمام آنچه كه ما نازل كرديم ايمان دارند و اين‌گونه نيست كه آيات قرآن را ولو از نگاه مادى به زيان آنها باشد و هر چند سخت و طاقت فرسا باشد و آنها را در بسيارى از امور محدود مى‌كند انجام ندهند و به آن معتقد نباشند.

وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ‌: آنها نه تنها به قرآن ايمان دارند بلكه به كتب قبلى كه ما نازل كرديم نيز ايمان دارند مانند تورات، انجيل و زبور. در اين آيه لازمه تصديق كتب پيامبران پيشين، تصديق خود آنان نيز مى‌باشد. يعنى تصديق تورات، تصديق موسى را بهدنبال دارد. بنابراين به كتب و پيامبران قبلى كه صاحب آن كتب بودند نيز ايمان دارند.

وَ بِالآخرة هُم يوقِنُونْ‌: ويژگى ديگرى را كه براى متقين ذكر مى‌كند اين است كه آنها به آخرت يقين دارند.

علت اين كه اين آيه دوباره تكرار شده چيست؟ آيا در (يومنون بالغيب) ايمان به آخرت نبود؟ يكى از مواردى كه در (يؤمنون بالغيب) ذكر شد همان ايمان به آخرت بود. از قتاده نيز نقل شده بود كه آنها به جنت و جهنم و مبعوث شدن بعد از مرگ و قيامت ايمان دارند[٢] و اينكه دوباره به‌

[١]. سوره نمل، آيه ٦٠.

[٢]. طبرى، جامع البيان، ج ١، ص ١٠١.