در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٤٥ - هدف هاى اين سوره

در محضر و مرآى خداست).

٥- ترساندن از نكال خداوند كه او موى سر او را مى‌گيرد و با حقارت و ذلت به سوى عذاب مى‌كشاند.

٦- توجه به اين كه خداوند مى‌خواهد از طغيان‌گران و فاسدان پيروى نشود و بندگان خدا در پيشگاه او به خاك مذلّت بيفتند و قرب و نزديكى او را بخواهند.

آيات يك الى پنج‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ‌* خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ‌* اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ‌* الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ‌* عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يعْلَمْ‌

مفردات‌

الف. «اقرأ»:

١. قرائت گاهى خواندن كتاب و نوشته است كه خواننده به منظور اطلاع از آنچه در آن هست آن را مطالعه مى‌كند و تلفظ هم نمى‌كند؛ و گاهى خواندن كتاب و نوشته است به صورت تلفظ كلمات؛ و زمانى هم تلفظ كلمات است براى غير، مثل آنكه خواننده چيزى را بر كسى بخواند كه او بشنود، از اين قرائت براى غير، به تلاوت هم تعبير مى‌شود: يتْلوُا عَلَيهِمْ آياتِه‌ .... به نظر مى‌رسد در اين جا خواندن به معناى اوّل مراد است، هر چند در آيه بعد به معناى سوّم هم آمده است.