در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٨٣ - هدف هاى سوره

پس «ناشئة الليل» يعنى پديده شب، و اين خود تعبير زيبايى است؛ مانند صحنه شب، افسانه شب، غول شب و غيره، اما اگر بهجاى اين تعبير فقط گفته مى‌شد «إنّ الليل» آن زيبايى را نداشت.

ثانياً: در اين آيه مباركه پديده شب به انسان مصمم و مقاومى تشبيه شده است كه با قدم‌هاى محكم و ثابت به سوى هدف پيش مى‌رود و استوارى قدم‌هايش از تصميم درونى و مقاومت شگرف روحى او حكايت‌ها دارد؛ در اين تشبيه به سبك «استعاره بالكناية»، مشبه به حذف شده و لوازم و مناسبات وى بر مشبه كه ليل است بار شده است: «هى أشدّ وطأً».

و همچنين در تعبير دوم «و أقوم قيلا» شب به يك سخنران متفكر و قوى كه قدرت استدلال و استحكام نطقش نشان روشنى ازانديشه‌هاى بلند اوست تشبيه شده، در اين جا نيز به همان سبك «مشبه به» محذوف و «مشبه» مذكور و مناسبات و لوازم مشبه به، به مشبه نسبت داده شده است و اين همان چيزى است كه نظايرش در كلمات ادبا و شعراء مشهود است، مانند: