در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٣ - اولين و برترين نعمت الهى

كه‌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ[١]، قرآن كتابى است كه خيلى محكم و استوار است.

خداوند مى‌فرمايد: وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَة لِّلْمُؤْمِنِينَ‌[٢]؛ آيا ميدانيد در قرآن چه نازل شده است؟ قرآن وسيله شفاست: شفاى دردهاى دل شما، شفاى دردهاى مغز شما، شفاى جهل شما، و شفاى هوا وهوس شما. خداوند به قرآنش قسم مى‌خورد: وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ‌.[٣] معمولًا به چيزى قسم مى‌خورند كه اهميت دارد و محترم است. خداوند به دليل اهميتى كه قرآن دارد به آن قسم مى‌خورد.

يك سؤالى كه ممكن است به ذهن همه ما خطور كند اين است كه خداوند در وجود ما شهوت و هوس قرار داده و شيطان را نيز بر ما مسلط كرده است. بعد دستور مى‌دهد براى به دست آوردن دنيا دروغ نگوييد، فحش ندهيد، ظلم نكنيد. شاعر ميگويد: