در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٢٠ - مفاسد خانوادگى

مرد مجردى است كه زن ندارد. زناى ابكار نيز دو گونه است. گاهى دختر زنا مى‌كند و گاهى زنى بدون شوهر تن به زنا مى‌دهد. هر كدام از اين‌ها احكام جداگانه‌اى دارند.[١]

در قرآن كريم درباره احكام زنا دو آيه ديگر نيز ذكر شده است. خداوند در آيه ٢ سوره نور مى‌فرمايد: الزَّانِية وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَة جَلْدَة؛ هر يك از مرد و زن زناكار را صد تازيانه بزنيد.

البته اهل سنت از عمر نقل كرده‌اند كه او ادعا كرده كه آيه رجم در قرآن بوده ولى نسخ التلاوة شده است.[٢] نسخ التلاوة در مقابل نسخ الحكم مى‌باشد. يعنى تنها تلاوت نسخ شده ولى حكم آن باقى است.

تنها مثالى كه براى نسخ التلاوة داريم نقلى است كه از عمر كرده‌اند. شيعه اين ادعا را كه در قرآن آيه رجم بوده و نسخ شده، نمى‌پذيرد و معتقد است اگر چنين چيزى مى‌بود ائمه عليهمالسلام آن را بيان مى‌كردند.

فَاسْتَشْهِدُواْ عَلَيهِنَّ أَرْبَعة مِّنكُمْ‌: پس چهار تن از شما عليه آنها شهادت دهند.

در ميان عرب‌ها اين‌گونه بوده- الان هم در ميان برخى از آنان يافت مى‌شود- كه اگر گفته مى‌شد فلان زن عمل فحشا انجام داده، هر چند گوينده آن دروغگو باشد، دستور مى‌دادند زن را به قتل برسانند.

[١]. ر. ك: شيخ طوسى، المبسوط، ج ١، ص ٢٦٩.

[٢]. الامام شافعى، اختلاف الحديث، ص ٥٣٣؛ مسند احمد، ج ٥، ص ١٣٢ و ١٨٣؛ المستدرك للحاكم النيشابورى، ج ٢، ص ٤١٥؛ السنن الكبرى، ج ٨، ص ٢١١.