در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٣٧ - معناى خلقت حوا از آدم

اين كه مى‌فرمايد: «خلق منها» يا «جعل منها» يا «من أنفسكم» به چه معناست و لفظ «مِن» چه بار معنايى در بر دارد؟ آيا به اين معناست كه زن از بدن يا گِل مرد آفريده شده است؟ در حديث شريف پيامبر اكرم (ص) كه فرموده‌اند: «حسين منّى و أنا من حسين»[١] برخى مى‌گويند به خاطر اين بوده كه حضرت ابا عبد الله (ع) هنگامى كه كودك بودند، پيامبر (ص) انگشتشان را در دهان ايشان مى‌گذاشتند و امام حسين (ع) كه مى‌مكيدند از آن شير جارى مى‌شد و لذا فرموده‌اند كه حسين از من است! غافل از اين كه اگر اين حرف را قبول كنيم «أنا من حسين» را چگونه توجيه خواهيم كرد؟!

به نظر مى‌رسد «مِن» در اين آيات و اين روايت به معناى يگانگى و وحدت است. در فارسى هم اگر گفته شود شما از من هستيد به اين معنا نيست كه من وقتى آفريده شدم شما از بدن من بوده‌ايد. «مِن» وحدت و يگانگى را مى‌رساند. اين كه خداوند مى‌فرمايد خدا زن‌هاى شما را از شما خلق كرد يا از شما قرار داد، بيانگر وحدت نوعى يا وحدت محبت و مودت يا وحدت زندگى است و لازم نيست كه حوّا جزء بدن آدم باشد، يا زنان جزئى از بدن مردان باشند. در گذشته اين معنا كه يك زن از يك مرد آفريده شود يا يك مرد از يك زن آفريده شود مورد انكار قرار مى‌گرفت، لذا وقتى حضرت عيسى (ع) از حضرت مريم عليها سلام آفريده شد، موجب تعجب بنى‌اسرائيل شد و مريم عليها سلام را

[١]. مجلسى، بحار الانوار، ج ٤٣، ص ٢٩٦.