در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٦٦ - تفسير سوره قدر

اصلًا منبرى نداشتهاند. بنابراين معلوم ميشود اين خواب را در مدينه ديدهاند و در نتيجه اين سوره مدنى است.

يكى از مفسران اهل سنت نيز دليلى ديگر بر مدنى بودن اين سوره ذكر ميكند: اين سوره متضمن ترغيب به شب زندهدارى در شب قدر است و معلوم است كه شب قدر و احياى شب قدر بايد بعد از تشريع روزه باشد و از آنجا كه وجوب روزه بعد از هجرت به مدينه تشريع شده است، سوره قدر نيز بايد در مدينه نازل شده باشد.[١]

ترتيب سوره: طبق روايت ابن عباس و تكميل آن مطابق روايت جابر بن زيد، اين سوره، بيست و پنجمين سوره است كه قبل از شمس و بعد از عبس قرار دارد، ولى بنا بر احتمال مدنى بودن سوره بعد از مطفّفين و قبل از بقره قرار دارد و طبق مصحف‌هاى موجود سوره نود و هفتم است.[٢]

تعداد آيات: آيات اين سوره به شمارش قاريان مدنى و بصرى و كوفى پنج آيه است و به شمارش قاريان مكى و شامى شش آيه است، زيرا «ليلة القدر» سوم را يك آيه مستقل دانستهاند.[٣]

فضيلت سوره: در تفاسير اهل سنت و شيعه روايات زيادى در فضيلت اين سوره نقل شده است. براى نمونه در تفسير شيعى نور الثقلين حدود سى روايت از پيامبر (ص) و اهل بيت (ع) نقل شده‌[٤] و در

[١]. ابن عاشور، التحرير والتنوير، ج ٣٠، ص ٤٠١.

[٢]. معرفت، تاريخ قرآن، ص ٥٧.

[٣]. طبرسى، مجمع البيان، ج ٩- ١٠، ص ٨٧٤.

[٤]. ابن جمعه، نور الثقلين، ج ٥، صص ٦١٢- ٦٢٠.