در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٥٧ - زنان محصنه

باشيد و زناكار نباشيد- و زنانى را كه متعه كرده‌ايد، مهرشان را به عنوان فريضه‌اى به آنان بدهيد و بر شما گناهى نيست كه پس از [تعيين مبلغ‌] مقرر، با يكديگر توافق كنيد. مسلماً خداوند داناى حكيم است.

آيه در ادامه به زنان محصنه كه نمى‌توان با آنان ازدواج كرد، اشاره مى‌فرمايد.

محصِن يا محصَن از (احصان) گرفته شده و به معناى منع است. در قرآن كريم به چهار دسته از زنان (محصن) اطلاق شده است. (المراة تكون محصنة بالعفاف و الاسلام و الحرية و التزويج).[١]

١) زنان آزاد و حرائر در مقابل برده‌[٢]؛

٢) زنان عفيف‌[٣]؛

٣) زنان مزدوجه كه شوهر دارند، در مقابل زن ثيب‌[٤]؛

٤) زن مسلمه در برابر زن كافره.

در اينجا مقصود از وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاء زنانى است كه شوهر دارند.

إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيمَانُكُمْ‌: ملك يمين به زنى گفته مى‌شود كه برده مى‌باشد.

[١]. طريحى، مجمع البحرين، ج ٦، ص ٢٣٧.

[٢]. ر. ك: سوره نساء، آيه ٢٥: فمن لم يستطع منكم طولًا ان ينكح المحصنات المومنات.

[٣]. ر. ك: سوره نساء، آيه ٢٤: محصنين غير مسافحين.

[٤]. ر. ك: سوره نساء، آيه ٢٤؛ و المحصنات من النساء و آيه ٢٥: فاذا احصن.