در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨٦ - موضوع ارث

زن زيبايى كه در محيط نامناسب تربيت شده باشد.[١]

سپس درباره چگونگى همسردارى و وظايف متقابل زن و شوهر و حتى در زمينه آميزش راهنمايى مى‌فرمايد؛ در اين كه اگر زن حامله شد يا وقتى كه زايمان كرد سفارش مى‌كند؛ در نامگذارى فرزند تأكيد مى‌فرمايد كه نام خوبى براى او انتخاب كنيد. مى‌گويد اگر نام خوبى براى فرزندتان انتخاب نكنيد به او ستم كرده‌ايد. كسانى كه بدون توجه به سابقه افراد، نام آنان را براى فرزندانشان انتخاب مى‌كنند به فرزندشان ستم كرده‌اند.

بعد از نامگذارى هم به چگونگى تغذيه، نفقه و تربيت او توجه مى‌كند و دستورالعمل‌هايى را در اين زمينه‌ها ارائه مى‌دهد.

قرآن در آيه ٣٣ تا ٣٤ سوره آل عمران به بعد معنوى انسان اين‌گونه اشاره كرده است:

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ* ذُرِّية بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌: خداوند آدم و نوح و تبار ابراهيم و تبار عمران را بر همه عالميان برگزيد.

علت انتخاب آنان را در آيات بعد توضيح مى‌دهد:

إِذْ قَالَتِ امْرَأَة عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ: هنگامى كه همسر عمران فهميد حامله است، گفت خدايا من نذر مى‌كنم اگر اين فرزند من سالم به دنيا آمد او را خادم بيتالمقدس قرار دهم، پس تو هم اين نذر مرا قبول كن، به‌

[١]. حر عاملى، وسائل شيعه، ج ١٤، ص ١٩.