در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧١ - اجرت سرپرستى

احكام غيرمالى بلوغ كفايت مى‌كند و رشد لازم نيست. حتى در اجراى حدود و تعزيرات نيز رشد لازم نيست، ولى در احكام مالى، رشد و اين كه اموالش را بيهوده مصرف نكند، لازم است.

مخاطب اين آيه چه كسى است؟ مسئول و متولّى خانواده است يا فرد خاصى مشخص شده است؟ اگر بحث خانواده مطرح باشد، مسئول و متولّى خانواده مخاطب آيه است؛ اگر موضوع، وصيت باشد مخاطب آيه وصى است؛ و اگر موضوع قيموميت باشد، قيم؛ و اگر بحث نظارت بر وصيت باشد، مخاطب آيه ناظر مى‌باشد كه معمولًا امروزه به جاى همه اينها دادستان و يا در غياب او جمع مسلمانان مى‌باشند. بالأخره مخاطب آيه متولّى كار است و متولّى كار در شرايط متفاوت، مختلف مى‌باشد. البته در همه اين موارد شرط امين و عادل بودن لحاظ شده است.

وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يكْبَرُواْ؛ مبادا در مال يتيم به شكل اسراف تصرّف كنيد. (بداراً) به معناى زود مبادرت كردن و زود طلبيدن مى‌باشد. (أن يكبروا)؛ وقتى كبير و بزرگ هستند.

اجرت سرپرستى‌

در ادامه آيه ٦ مى‌خوانيم:

وَمَن كَانَ غَنِيا فَلْيسْتَعْفِفْ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُواْ عَلَيهِمْ وَكَفَى بِاللّهِ حَسِيبًا؛ و آن كس كه توانگر است بايد [از گرفتن اجرت سرپرستى‌] خوددارى ورزد، هر كس تهيدست‌