در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٢٠ - حروف زائده

ازواج مطهره، حورالعين است، پس زنان مومن و بهشتى مگر داراى نعمت نيستند؟ آيا الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ‌ مخصوص مردان است؟

در پاسخ بايد گفت: مَنْ عَمِلَ سَيئَة فَلَا يجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِكَ يدْخُلُونَ الْجَنَّة يرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيرِ حِسَابٍ‌[١]؛ هر كس اعم از زن يا مرد، عمل صالحى را انجام داد و ايمان داشت، آنها وارد بهشت مى‌شوند و بدون حساب روزى داده مى‌شوند.

راجع به آيه مربوطه بايد گفت ازواج جمع زوج است كه بر مذكر و مونث اطلاق مى‌شود[٢] و علت تأنيث آمدن (مطهرة) نه به خاطر مؤنث بودن معناى ازواج است، بلكه به خاطر لفظ ازواج است كه چون جمع است مؤنث آمده است، بنابراين اشكالى ندارد كه ازواج مطلق باشد و بر مذكر و مؤنث اطلاق شود و مراد آيه اين باشد كه يكى از نعمتهايى كه خداوند بر مردان و زنان مؤمن عنايت ميكند همسرانى است كه از انواع زشتيها و اخلاق ناپسند در امانند.

وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ‌: يكى ديگر از نعمت‌هايى كه خداوند به اهل بهشت عطاء مى‌فرمايد خلود در آن جاست.

اينكه قرآن بر واژه‌هايى چون رود، درخت و حورالعين تكيه كرده به خاطر فرهنگ مردم عربستان و اهميت اين‌گونه چيزها براى آنهاست و به زبان قوم صحبت كردن همين چيزها را در بر دارد.

[١]. سوره غافر، آيه ٤٠.

[٢]. ابن عاشور، التحرير و التنوير، ج ١، ص ٣٥١.