گراييديم و جدا داريم از هم مى‌شويم؛ آنها خودشان را مغلوب ديدند و عقده پيدا كردند و دارند با هم پيوند مى‌كنند و ما را متفرق مى‌كنند؛ رمز را از ما مى‌گيرند و خودشان رفتار مى‌كنند. رمز پيروزى، يعنى يك رمزش را و او وحدت كلمه و آن اجتماع، اجتماع را دارند از ما مى‌گيرند؛ گروه گروهش مى‌كنند. آقا، اين بى‌جهت نيست كه صد گروه يك وقت، در حدود يك ماه يا يك خرده بيشتر در تهران پيدا بشود! اين يك مسأله عادى نيست كه يك دسته‌اى دلشان خواسته. دلشان خواسته! اين يك نقشه‌اى است، يك چيزى است كه زير پرده يك دستى پشت سر اينهاست، آنهايى كه آدمهاى صحيح و حسن نيت دارند، غفلت مى‌كنند، بايد بيدار بشوند؛ آنهايى كه شياطين هستند روى نقشه كار مى‌كنند. اگر اين دسته‌هايى كه علاقه دارند به اسلام، علاقه دارند به كشور خودشان، علاقه دارند به ملت خودشان، اين دسته‌ها از اين تفرقها دست بردارند، براى آنها چيزى خيلى نمى‌ماند؛ ديگر آنها صد گروه نيستند. از آن طرف دارد آنها مجتمع مى‌شود، از اين طرف گسسته. نتيجه اين مى‌شود كه خداى نخواسته اگر ما سستى كنيم، اگر ما غفلت كنيم، شياطين هم با هم مجتمع بشوند، يك وقت چشممان را باز كرديم كه يك كودتا شد و همه بساط را به هم ريخت! همه بساطى كه تا حالا همه خونهايى كه تا حالا داديد هدر مى‌رود؛ همه زحمتهايى كه كشيديد باطل شد.

بايد چه كرد؟ نبايد امروز ما هى فرياد كنيم كه ما چنين كرديم؛ ما امروز بايد فرياد كنيم كه بايد اين كار را بكنيم. نبايد يك لشكر فاتح هى بنشيند از فتحش بگويد. اين ثناخوانى از فتح، اسباب اين مى‌شود كه دلگرم مى‌شوند كه الحمد لِلّه ديگر گذشت، سستى پيدا مى‌شود. بايد از آن طرف صحبت كنيم كه ما بايد جلو برويم. همان فريادهاى اللَّه اكبرى كه كرديد و با قدرت الهى پيش برديد اين پيشبرد عظيم را، همين را بايد حفظش بكنيد.

لزوم حفظ رمز پيروزى‌

الآن ماه مبارك رمضان جلو است، ماه بسيار شريف شعبان هم درش واقع هستيم، اين مساجد را بايد مسلمانها پر كنند از جمعيت، اين سنگرهاى اسلامى را پر كنند از جمعيتها و در آنجا مسائل روز را بگويند و فرياد كنند. الآن ما احتياج به «اللَّه اكبر» داريم تا آن وقتى‌