صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٨ - فساد و بىبند و بارى با شعار تمدن و آزادى
مواظبت كنيد. امروز اسلام رهين كارهاى من و شماست. مثل ديروز نيست.
خطر اسلامشناسان ادعايى
برويد در اين قرا و قصبات. نخواهيد هم كه در آنجا خيلى زياد به شما اهميت بدهند. نخواهيد، خدا مىدهد. شما خودتان لازم نيست دست و پا كنيد. نمىتوانيد هم بكنيد. گاهى بدترش مىكنيد! شما اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ، كارها درست مىشود. برويد در اين قرا و قصبات مردم را هدايت كنيد. امروز بايد هدايت كرد. و هدايت بزرگ اين است كه مردم را آشنا كنيد به وظايف امروزشان كه وكلايى كه مىخواهند تعيين كنند، كه سرنوشت اسلام بايد تعيين بشود، وكلا چه اشخاصى باشند. اشخاص متدين، مطلع، دانشمند، اسلامشناس، به آن قدرى كه مىتوانند؛ نه اين اشخاصى كه مىنشينند مىنويسند و كارى به اسلام ندارند. از اينها احتراز كنيد. اينها را تعيين نكنيد. اينها خراب مىكنند. اينها نمىدانند اصلًا اسلام چيست تا اينكه بيايند قانون اسلام را درست كنند! قوانين اسلام و قانون اساسى اسلام بايد به دست اشخاصى كه يك مقدار لا اقل اسلام را بدانند يعنى چه، علاقه داشته باشند به اسلام، دشمن نباشند با اسلام [تدوين بشود] به دست آن اشخاصى كه اسلام را اصلش مخالف با طريقههاى خودشان مىدانند، بلكه مخالف با «تمدن»- به اصطلاح آنها- مىدانند، البته آن تمدنى كه آنها مىگويند مثل تمدن شاه است ديگر «. دروازه تمدن» او! اين مقدرات را دست اينها ندهند. ملت ما مقدراتشان را دست اين اشخاصى كه به اصطلاح خودشان روشنفكر [نسپرند] نه هر روشنفكرى. روشنفكرها بسيارىشان خوبند. آنهايى كه علاقهاى به اسلام ندارند. اينها هم از گفتار و اعمال سابق و لاحقشان معلوم مىشود كه اينها چه هستند.
فساد و بىبند و بارى با شعار تمدن و آزادى
در تمام اين مدتى كه همه اين ملت فرياد مىكردند جمهورى اسلامى، اين بيچارهها براى «تقيه» هم يك دفعه نگفتند جمهورى اسلامى! اينها از اسم اسلام همچو مىترسند كه شيطان از بسم اللَّه! مىترسند ... و حق هم دارند بترسند؛ براى اينكه اسلام جلوى