... هزاران نفر را از ما كشتند، ١٥ خرداد مى‌گويند ١٥ هزار كشته شده است؛ از ١٥ خرداد تا حالا شايد دويست هزار يا بيشتر كشته داديم؛ زخمى الى‌ ما شاء اللَّه؛ اين طرفدارهاى حقوق بشر نمى‌گفتند كه آخر چرا؟ چرا دارد اين جور مى‌شود؟ نمى‌گفتند چرا؟ حالا كه ما اينهايى كه آدم كشتند، فساد كردند، به تباهى كشاندند مملكت ما را، چهار تا از آنها را داريم در دادگاهها بعد از رسيدگى، بعد از شهادت شهود، بعد از اقرار خودشان، به جزايشان مى‌رسانيم، حالا فرياد و داد طرفداران حقوق بشر بلند شده! اين «طرفداران حقوق بشر» را بشناسند مردم كه اينها چه مردمى هستند؛ اينها طرفدار كى هستند و اين طرفدارهاى حقوق بشر خودمان توجه كنند به اين مسائل كه اينها چه اشخاصى هستند و براى چه اين كارها را مى‌كنند.

نگرانى از گرايش به مادى‌گرى‌

در هر صورت، ما الآن احتياج به شما داريم و به همه داريم؛ بيشتر از سابق. اينكه مى‌گويم بيشتر از سابق، براى اين است كه پيشتر همه مردم توجه داشتند به اينكه اين رژيم برود و ما يك حكومت عدل داشته باشيم؛ همه توجهشان يك جا بود؛ هيچ توجه به اينكه ما امشب وقتى برويم منزل ناهار، شام، چه بخوريم نبود در كار؛ هيچ اين مطلب نبود؛ يا حقوق من كم است يا زياد است؛ در آن حال انقلابى كه همه داشتيم مى‌رفتيم جلو؛ نه من به فكر اين بودم كه حالا بعد از اينكه شب شد چه بايد كرد؛ نه شما در فكر اين بوديد كه حقوقتان كم است، زياد است؛ اينها اصلًا مطرح نبود؛ چون مطرح نبود و همه هم الهى بوديد، اين سد را شكستيد؛ سدى كه ممتنع مى‌دانستند دنيا كه همچو چيزى بشود؛ شما با دست خالى و با اراده الهى اين سد را شكستيد؛ حالا كه رسيديم به اينجا، الآن يك سستى پيدا شده يك توجه به اينكه حالا ما حقوقمان چيست؛ خانه نداريم؛ زندگى نداريم؛ حقوق چطور است؛ درجه چطور است. اين حرفها حالا پيش آمده. از اين جهت، الآن توجه بايد بيشتر به نهضت بشود. يعنى فعاليت بكنيد كه مردم را متوجه به نهضت بكنيد؛ براى اينكه ما بين راه هستيم؛ نرسيديم به مقصد، ما باز محتواى جمهورى‌