آقايان! توجه كنيد به گفته‌هاى خودتان، توجه كنيد به نوشته‌هاى خودتان، توجه كنيد كه شما را اسلام از قيد و بند آزاد كرد. توجه كنيد كه شما را اسلام از بلاد خارج به داخل كشاند. توجه كنيد كه اسلام شما را از زاويه‌ها بيرون كشيد؛ از كنج خانه‌ها بيرون كشيد. توجه كنيد كه اسلام قلم شما را آزاد كرد. توجه كنيد كه اسلام بيان شما را آزاد كرد. حالا بر ضد اسلام؟! مسلمين مى‌توانند تحمل كنند كه اسلام و خون مسلمين شما را آزاد كرد، و حالا بر ضد اسلام قيام مى‌كنيد؟ چيز مى‌نويسيد؟ اين كفران نعمت است. خداوند اين نعمت را به شما داد. شكرانه اين نعمت اين است كه تبعيت كنيد از اسلام. توبه كنيد از حرفهايى كه مى‌زنيد. توبه كنيد از نوشته‌هايى كه مى‌نويسيد. گرايش كنيد به اسلام. گرايش كنيد به طبقات پايينى كه شما پايين مى‌دانيد و از شما بالاترند. اينها چهره نورانى اسلام و مسلمينند. اينها چهره‌هايى هستند كه رسول خدا آنها را مى‌پذيرد. اينها چهره‌هايى هستند كه محبوب خدا هستند. شما هم وارد اينها بشويد؛ چهره خودتان را با اينها منطبق كنيد؛ آراء خودتان را با اينها منطبق كنيد. هى دم از غرب چقدر مى‌زنيد! چقدر ميان تهى شديد! بايد احكام اسلام را با احكام غرب بسنجيم! چه غلطى است! شكر نعمت اين است كه به اسلام وفادار باشيد. من به شما اخطار مى‌كنم كه به اسلام وفادار باشيد، من شما را نصيحت مى‌كنم. من در همين مدرسه شاه را نصيحت كردم و نشنيد، شما كه چيزى نيستيد. عصر عاشورا من گفتم كارى نكن كه ملت تو را بيرون كند. نشنيد و كارى كرد كه ملت بيرونش كرد. [تأييد حضار و سپس شعار درود بر خمينى جمعيت‌] برادرهاى من! از هر قشرى كه هستيد، وقت نگذشته است؛ وقت توبه باقى است. بياييد با اين ملت برادروار در اين راه راهپيمايى كنيد. يكى از شما توى اين جمعيت نيست! يك دانه از شما توى اين جمعيت نيست! بياييد با اين مردم هم رأى باشيد؛ هم صدا باشيد. بياييد [به سوى‌] اسلام كه همه شما را نجات داد. به شكرانه نعمت از اسلام وفادارى كنيد. براى اسلام باشيد. برادرهاى من! آنچه مى‌خواهيد در اسلام‌