صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦٧ - علم و عمل دو بال براى پرواز روحى

سخنرانى [در جمع طلاب حوزه علميه اصفهان (لزوم آميختگى علم و عمل)]

زمان: ٣ تير ١٣٥٨/ ٢٩ رجب ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: لزوم آميختگى علم و عمل‌

حضار: طلاب حوزه علميه اصفهان‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

وارستگى نفس منشأ همه كمالات‌

شما از صفر شروع كرديد، و بحمد اللَّه تا اينجا رسيديد .... از حال اختناق شروع كرديد و به آزادى رسيديد. و من اميدوارم كه تا آخر، تا آنجا كه مقام انسان است- يعنى لا يتناهى- همه برسيد. اميدوارم كه انسانهاى آگاه و آگاهى دهنده‌اى باشيد. شما آقايان همان طور كه شغلتان محترم و شريف است، مسئوليتتان زياد است. شما بايد خودتان را بسازيد، و بعد ملت را بسازيد. خودسازى به اينكه تمام ابعادى كه انسان دارد، و انبيا آمدند براى تربيت آن- تمام ابعاد را- ترقى دهيد؛ جنبه علمى، همه ابعاد علم؛ جنبه اخلاقى، همه ابعاد اخلاق؛ تهذيب نفس، وارسته كردن نفس از تعلقات دنيا؛ كه سرمنشأ همه كمالات وارسته شدن نفس از تعلقات است، و بدبختى هر انسان تعلق به ماديات است. توجه و تعلق نفس به ماديات، انسان را از كاروان انسانها بازمى‌دارد، و بيرون رفتن از تعلقات مادى و توجه به خداى تبارك و تعالى انسان را به مقام انسانيت مى‌رساند. انبيا هم براى همين دو جهت آمده بودند: بيرون كردن مردم از تعلقات، و تشبث به مقام ربوبيت.

علم و عمل دو بال براى پرواز روحى‌

شما آقايان اهل علم، كه بعضى لباس [...] ملبس به لباس علم هستيد، و بعضى، يا اكثراً ان شاء اللَّه بعد ملبس خواهيد شد، ان شاء اللَّه اين مراتب را طى بكنيد. علم تنها اثر ندارد؛ بلكه گاهى مضر است. عمل بدون علم بى‌نتيجه است. علم و عمل دو بالى است كه انسان‌